Fotosloep.nl blogspot | fotografie in de Biesbosch

Afscheid van het ijs

2012-02-19T15:27:00.003+01:00

Al duurde het veel langer dan gehoopt, het vorstverlet was een erg leuke en leerzame periode. Het was de hoogste tijd dat ik eens wat aan de landschappen ging doen en een mooiere gelegenheid was niet denkbaar. De kleuren van het ijs, de simpele lijnen en wat perspectief waren niet al te moeilijk om te zien en vast te leggen. Contrast zoeken in het lijnenspel en eventueel de lucht wat 'drukken' met een grijsverloopfilter. Het blijft natuurlijk altijd een kwestie van aandacht geven. Alles wat je aandacht geeft groeit. In dit geval hopelijk de kwaliteit van de foto's.

De magische momenten die in het geheugen staan gegrift van de dierenfotografie blijken ook voor te komen als je erop uitgaat voor landschappen. Die ene foto waar je voor op pad gaat blijkt het net niet te zijn, terwijl de andere foto die op de valreep is gemaakt, na nog even goed rondgekeken te hebben, het wél blijkt te zijn. Het vooringenomen beeld blijkt ook hier niet te werken voor mij. Toch maak ik ze niet als ik niet op pad ga voor de foto die vooringenomen was.
Wat langer op die ene locatie blijven hangen zorgt voor een betere expressie van de sfeer ter plaatse; in dit geval veel kou.

Markermeer in de buurt van Lelystad tijdens het hoogtepunt van de vorstperiode.

Zelfde avond met de 70-200mm gemaakt.

Een week later (dit weekend) langs dezelfde dijk van Lelystad naar Enkhuizen. De dooi is ingevallen met kruiend ijs tot gevolg. Aan de Friese kant van het IJsselmeer is nu een enorme drukte met duizenden belangstellenden. Langs het Markermeer is het misschien iets minder spectaculair, maar wel lekker rustig en zodoende veel meer tijd en rust om het eigen dingetje te doen.

Soms geldt: hoe minder licht, hoe beter. Hier is de flitser erbij gepakt met een remote control om het ijs op de voorgrond wat bij te lichten.

Nog minder licht nadat de zon al lang onder is gegaan. Nu zonder flitser, maar nog wel een grijsverloopfilter voor de lens.

De laatste waarmee het vorstverlet wordt afgesloten.

Tot de volgende keer in de Biesbosch!

Grts,

Bas

IJssculpturen aan het Markermeer

2012-02-11T13:24:00.002+01:00

Het vorstverlet duurt nog even voort. Mooie kans om veel mooie locaties af te rijden, op zoek naar bevroren vergezichten bij mooi licht. Aan beiden geen gebrek de laatste dagen ..

Van de week nog even terug naar de Biesbosch met zonsopgang. Bijna heel de Biesbosch ligt op dit moment dicht met ijs.

Het Markermeer in de vroege ochtend. Rietstengeltjes zijn er uitgegroeid tot ware ijssculpturen!

De boot zal de komende week ook nog wel vastgevroren liggen in de jachthaven. Op het Markermeer zullen zich met de dooi enorme bergen kruiend ijs op gaan stapelen. Ben benieuwd!

Groetjes,

Bas

Fotosloep.nl is even met vorstverlet

2012-02-08T15:49:00.000+01:00

Dachten we tot voor kort dat de winter zo maar aan ons voorbij zou gaan met temperaturen ver boven het vriespunt en nu dit. Min 22,9 was het afgelopen weekend in Lelystad.
De boot ligt volledig ingevroren in de jachthaven! Helaas, want het winterse landschap van de Biesbosch heeft enorm veel te bieden. Terwijl de lijst 'wacht op beter weer' voor de workshops groeit en groeit een rondje aan de buitenkant van de Biesbosch gedaan. Een perfecte gelegenheid om mezelf te bekwamen in het gebruik van de Lee-filters.

Helaas ... Gelukkig geen schade door het ijs.

De Amer vormt de grens tussen een heerlijke natuurlijke chaos en dit oude cultuurlandschap waar alles keurig op een rijtje staat.

IJs, eb en vloed.

Dit is waar de filters grote diensten bewijzen om de sfeer vast te kunnen leggen die buiten het bereik van de camera ligt.

In Z/W is diezelfde sfeer dramatisch anders ..

's Ochtends vroeg de sporen van de dieren gevolgd. De Vossen en de Bevers brengen het er goed vanaf. Deze Vossen gingen ieder hun eigen weg. De vogels hebben het een stuk moeilijker ..

Groetjes,

Bas

Landschapjes met Lee-filters

2012-01-23T16:14:00.000+01:00

Helaas laten de blogs de laatste tijd wat langer op zich wachten dan normaal. Wat winter had moeten worden blijft een beetje steken op een wat slappe herfst, alleen dan zonder de fraaie kleuren. Middagtemperaturen van rond de 10 graden houden het water relatief warm, maar door de hoge luchttemperaturen nog steeds geen fraaie ochtenddamp op het water.

Gelukkig beginnen de Lee-filters goed te werken in dit soort omstandigheden zodat er altijd wel wat mogelijk is om een leuk landschapje te fotograferen. Eén dezer dagen komen de laatsten binnen om de set compleet te maken. Ze zijn heel erg moeilijk leverbaar door de grote vraag en de productie die grotendeels handmatig verloopt op traditionele Engelse wijze. Zie ook het vorige blogje waar William mij enthousiast heeft gemaakt voor deze filters.

Hier een paar voorproefjes:

Dit magische plekje in de Biesbosch had ik al zo lang willen fotograferen. Met hoog water en verschillende filters voor de lens kwam het eindelijk eens goed uit de verf!

Dezelfde locatie, zelfde filters, maar nu in zwart/wit.

Zelfde locatie een uurtje later ...

De filters kunnen een deel van de foto wat donkerder maken, maar ze kunnen ook in het geheel het licht wat dempen waardoor langere sluitertijden mogelijk worden. Het water wordt daardoor mooi glad en de kleuren veel intenser. Photoshop doet de rest ...

Volgende keer meer over het gebruik van deze filters.

Groetjes,

Bas

Winterlandschappen en Zeearenden op nest in de Biesbosch

2011-12-28T16:38:00.006+01:00

Allereerst wil ik iedereen die te gast is geweest bij Fotosloep.nl voor een fotoworkshop heel hartelijk danken! Dankzij jullie is Fotosloep.nl een succes geworden. Het enthousiasme waarmee jullie aan- en van boord stapten is de drijfveer om er volgend jaar weer met vol tegenaan te gaan. Binnenkort volgt er een mailtje met de vraag om wat specifiekere feedback, zodat het aanbod volgend jaar misschien nog beter wordt.

De winterworkshops wachten nu even op beter winterweer, ondanks de wachtrij die dreigt te ontstaan. Met het druilerige weer van nu en de harde wind is er weinig aan in de Boot ...

Wat mijn eigen fotografie betreft is het in de Biesbosch een lastig jaar geweest. Niet in de laatste plaats door de weersomstandigheden. Het uiterst zonnige voorjaar, met alleen maar strakblauwe luchten, werd omstreeks juli verwisseld voor diep-grijze luchten en dat tot nu toe eigenlijk. Het is in dit soort omstandigheden heel moeilijk om wat leuke sfeerplaten van de Biesbosch te maken en te laten zien hoe mooi het er is.

Afgelopen zaterdag waren er, al was het slechts voor een paar uurtjes, de mooiste lichtomstandigheden van het jaar. Diepblauwe luchten afgewisseld met mooie wolkenpartijen! Gelukkig was ik er op dat moment omdat ik een afspraak had met William die graag zijn nieuwe Lee-filterset uit wilde proberen. Om in Nederland fraaie landschapsfoto's te maken zijn dit soort filters eigenlijk onontbeerlijk. Ze kunnen te lichte partijen in de foto wat dempen, zodat ook daar veel detail in te zien is. Met mijn erbarmelijke landschapsfoto's van afgelopen jaar in het achterhoofd, denk ik dat dit dé oplossing is om onder alle omstandigheden met goede foto's thuis te kunnen komen.

O ja, na dit dit persbericht gingen we uiteraard ook kijken waar de Zeearenden hun nest hebben gebouwd. Binnen afzienbare tijd zal er een vaste populatie Zeearenden in de Biesbosch ontstaan als deze broedpoging goed verloopt. Een mooier vooruitzicht kan ik mij niet indenken. De locatie wordt uiteraard (ook door mij) streng geheim gehouden. Zie laatste foto van dit blog ..

We varen een rondje om de Zuiderklip en gaan hier en daar aan land:

Al snel zien we een jonge Ree op de kant in fraai licht.

Het beestje trok zich erg weinig van ons aan en ik maakte wat foto's met de 70-200mm zodat het fraaie landschap er bij betrokken werd. De Zuiderklip is pas dit jaar officieel opgeleverd als nieuw veiligheidsproject om de rivier de ruimte te geven bij hoog water én als zeer fraai natuurgebied. Dat laatste is nu al meer dan geslaagd gezien de enorme hoeveelheid vogels die er huizen en foerageren.

Vanaf hier wat zonnige indrukken van de Zuiderklip en omgeving ..

De postboot nam ook de toeristische route. De kaart die ik Hennie had gestuurd is dus op tijd aangekomen ...

Met dit soort lichtomstandigheden is het allemaal niet al te moeilijk ..

Lang duurde het niet, het begon al snel flink te betrekken en de wind wakkerde aan tot stormkracht.

Na enig zoeken toch gevonden. Bij toeval, want we zagen de Zeearend langs de bomen scheren om op het nest te landen waar zijn/haar partner al zat te wachten. Het hele jaar is dit stel al met elkaar bezig. Ze zijn altijd samen te zien en werken zelfs samen met de jacht, zoals ik op verschillende foto's en filmpjes van anderen heb kunnen zien. De locatie van het nest is uiteraard perfect gekozen: voldoende rust en prooien in de buurt. Staatsbosbeheer heeft ze nog wat geholpen door het gebied af te sluiten. Vanaf grote afstand was dit 'bewijsplaatje' te maken .. Nu maar hopen dat het allemaal lukt met deze onervaren vogels. Zo te zien zijn ze goed op weg om op dit enorme bouwsel hun jongen groot te brengen!

Voor nu wens ik iedereen een een zeer prettige jaarwisseling en alvast een kleurrijk en zonnig 2012 gewenst!

Groetjes en tot volgend jaar,

Bas

Buurman en Buurman en de Bevers

2011-12-20T14:30:00.006+01:00

Kennen we ze nog, Buurman en Buurman? De Tsjechische animatieserie over twee klussende buurmannen waarbij alles in het honderd loopt en het aan het eind alles toch weer goed komt met een totaal ander resultaat dan de bedoeling was. "Ajetoh Buur!" zeggen ze op het eind, wat zoiets betekent als "voor mekaar, Buur".
Als de Bevers op deze manier te werk gingen waren ze al lang uitgestorven. Het lijkt allemaal hetzelfde zooitje als Buurman en Buurman achter laten, maar er zit meer achter: een goed doordacht en perfect uitgevoerd plan dat in één keer goed gaat. Of het nu gaat om het bouwen van een dam, of om de huisvesting: de Bever is de landschapsarchitect bij uitstek! Daar is weinig onderzoek voor nodig. Kijk maar naar de leefomgeving van de Bever en die van ons. Wat ziet er nu beter uit en waar profiteren andere diersoorten meer van?

Deze beweringen vragen natuurlijk om enig bewijs:

Beverburcht begin mei. Door het dichtsmeren van de kieren met rivierslib groeien planten weelderig verder. De gele Lis heeft het er prima naar z'n zin.

Later in het jaar neemt de Smeerwortel het over.

Pas in de winter wordt duidelijk hoe de burcht is opgebouwd. Ogenschijnlijk lijkt het een Buurman en Buurman project. Schijn bedriegt: deze wirwar van takken doorstaat weer en wind, bovendien hoog water. Een willekeurig op elkaar gegooide bos takken doet dat niet .. Ook het interieur is een doordacht geheel. Ze hebben ingangen boven en onder water, een kleedkamer en slaapvertrek. De slaapkamer wordt uitsluitend betreden als ze helemaal schoon en droog zijn.

Canadese Beverburcht. Bij gebrek aan klei kiezen ze ervoor om de boel te dichten met twijgjes.

Je zult hier maar wonen in je burcht ... Deze oase is door de Bevers gecreëerd middels een dam.

Alaskaanse Beverdam met de burcht op de achtergrond. Wat op elkaar gegooide takken houden beslist niet deze hoeveelheid water tegen ... Ze horen het wanneer er een lek is. Dit wordt onmiddellijk gerepareerd. Wanneer er niet genoeg water aanwezig is om hun ding te doen (voedseltransport en aangroei van groen) creëren ze zelf hun natte gebieden door een klein beekje af te dammen waardoor er een compleet moeras ontstaat. In de Biesbosch is dit niet nodig en bouwen ze geen dammen.

De mens kan er een voorbeeld aan nemen én doet dat ook. Volg deze zeer interessante linkjes eens:
http://boingboing.net/2011/09/30/diy-hobbit-houses-in-wales.html
http://www.permacultuurnederland.org/

De Biesbosch-Bevers in de winter
Door het slechte weer van de afgelopen maanden is er weinig van gekomen om de Bevers te bestuderen. De laatste week is er af en toe gelegenheid om eind van de middag even te gaan kijken. Dat levert erg leuke waarnemingen op nu de begroeiing voor een groot deel is verdwenen. Dat geeft een mooi inkijkje in hun bezigheden!

Meer dan af en toe een Bever die heen en weer zwemt kreeg ik niet te zien. Hun bezigheden zijn echter meer dan duidelijk te zien op het moment.

Zeer opvallend dat ze al omgevallen bomen helemaal kaalvreten en de levende bomen sparen door slechts een gedeelte van de bast af te knagen.

In de vroege herfst hoorde ik hier regelmatig zeer luidruchtig knagen. Te zien waren ze niet door de dichte begroeiing ..

Wanneer ze kans zien om een boom half door te moeten knagen, om bij de takken te kunnen komen, zullen ze dat niet nalaten. Deze boom zal ik gaan volgen om te kijken hoe het hem verder vergaat. Waarschijnlijk zal hij gewoon doorgroeien.

Een tijdelijk geïmproviseerd onderkomen? Niet alle Bevers beschikken over een burcht ..
Na het verlaten van de familieburcht moeten ze het zelf even uitzoeken.

Het is telkens bijna donker wanneer ik een glimp van ze zie. Toch maar blijven gaan in de hoop dat ze weer eens wat vroeger op de dag actief zijn.

Toch blijf ik telkens even hangen om te zien en te horen hoe 's avonds de Biesbosch opnieuw tot leven komt. De reeën komen tevoorschijn, de grote Zilverreigers zoeken hun slaapplek in de bomen op en af en toe komt er een uil voorbij scheren. tegen die tijd is de camera al lang opgeborgen ...

Groetjes,

Bas

IJsvogels en de stronk der stronken

2011-11-13T22:57:00.000+01:00

Een IJsvogel in vlucht pakken is bijna niet te doen, daarom moeten deze blauwe rakkers liefst op een zo mooi mogelijk takje zitten. Daar wordt dan ook alles aan gedaan door natuurfotografen. Liefst wordt er een takje met groener dan groen mos neergezet op de plaats waar de IJsvogel graag vertoeft of vist. Volgens mij verkopen ze dat spul in een spuitbus, grapte ik ooit. Het kan nog gekker met de fraaiste houtsculpturen die zo uit de aquariumhandel lijken te komen.
De IJsvogel zal het worst wezen, als hij maar een mooie positie heeft om nietsvermoedende visjes plots uit hun wereld te nemen.

Toch, de allerfraaiste stronken verzin je niet, die vind je bij toeval. Dat toeval moet heel erg groot zijn als er ook nog eens een IJsvogel gebruik van maakt. In de Biesbosch is die kans misschien iets groter dan elders met al het dode hout langs de oevers dat in de loop der jaren door weer, wind en water de fraaiste vormen kreeg.

Maar goed, zaterdag moest dat toeval er maar eens van komen. Nancy en ik waren van het mooie weer aan het genieten en dobberden wat rond. Tegen de kant waren erg veel Dodaarsjes te zien waar ik een foto van wilde maken. Even de 2x converter erop en zonder al te veel gedoe probeerde ik wat.

Opvallend veel Dodaarsjes langs de oevers ..

En ja hoor: waar de Dodaarsjes zijn, zitten de kleine visjes en waar de kleine visjes zijn met wat overhangende bomen .... De 2x converter zat er nog op, belichting goed ingesteld en eindelijk spontaan eens van redelijke afstand. Let op de houding: hier is minimaal nog één IJsvogel in de buurt. Het waren er drie en zo te zien een stel jongen die nog maar net zijn uitgevlogen. Dat is erg laat in het jaar! De meesten stoppen er eind september al mee.

Leuke waarneming en leuke foto, maar we besloten even te blijven liggen op afstand om te zien wat hun favoriete takje is in de wirwar van al het hout langs de oever.
Dat bleek een stronk te zijn waar ik al eens plannen mee had om deze in een landschapsfoto te plaatsen. Ik ben geen specialist in landschappen, dus dit is écht een mooie stronk! In een uurtje tijd zaten ze er drie maal op. Morgen met geïmproviseerde camouflage een poging wagen.

Eerst nog even genieten van het ondergaande zonnetje. In het najaar en winter altijd mooier dan 's zomers. Dit is de tijd dat ik me weer druk maak ...

Vroeg op om wat leuke landschapsfoto's te maken. Het ondergaande zonnetje beloofde wat!
Dat liep toch anders. Pas om half 10 het water op omdat het potdicht zat van de mist. Het werd uiteindelijk niet veel beter dan dit

Het begon heel erg goed. Overvliegende (bijna) volwassen Zeearend naar de plek waar we gisteren een aangevreten gans hadden zien liggen! En ja hoor, aangekomen zat hij er bovenop. Paraplu over de boot heen en een camouflagenet om de boot op de wind af te laten drijven, precies erlangs. Dat ging mooi, alleen bleek er een Buizerd op te zitten. Naja, ook leuk!

Dit is ze, de stronk der IJsvogelstronken. Daar ligt ze in al haar schoonheid te blinken met haar wulpse doch scherpe lijnen, tientallen jaren onaangeroerd door mens en machine. Slechts de diepe rimpels in haar huid verraden haar leeftijd. Vanonder de geïmproviseerde camouflage werd ik er bijna emotioneel van. Na al die jaren op zoek naar dé stronk en daar lag ze. Urenlang lag ik daar op de vloer van de boot te genieten.

En de IJsvogels? Heel kort: flinke temperatuursdaling, wind aangewakkerd, kleine visjes weg uit het ondiepe, IJsvogels aan het vissen op dieper water.

Zal het er ooit van komen dat er weer IJsvogels op gaan zitten? Wie weet ...

Groetjes,

Bas

Aanbod en prijzen van de winterworkshops bekend!

2011-10-28T14:16:00.000+02:00

Met de komst van de nieuwe ligplaats is er veel veranderd voor Fotosloep.nl. Alles heeft een nieuwe impuls gekregen. Dat heeft ook doorgewerkt op de website en het aanbod van de fotoworkshops! Alle workshops zijn opnieuw onder de loep genomen en meer modulair opgebouwd. Alle teksten zijn bijgewerkt en nu nog duidelijker.
Om dit te vieren zijn er winteraanbiedingen bovenop gekomen met zeer aantrekkelijke prijzen die nu op de homepage staan vermeld. Deze prijzen gelden de hele winter!
De flexibiliteit is gebleven zonder vaste data voor de workshops. Deze zijn in overleg te plannen wegens het grote aanbod van verschillende fotoworkshops. Na 4 november is alles gereed: de boot op zijn plaats en de nieuwe routes en locaties voorbereid.

Klik hier voor de vernieuwde website.

Groetjes,

Bas

Fotosloep.nl gaat verhuizen

2011-10-26T17:18:00.001+02:00

Het tamelijk lange stuk varen van Strijensas naar de Biesbosch is ondervangen met een nieuwe ligplaats voor de boot!
Niet dat het heel vervelend was, maar met de aankomende wintertemperaturen is het bijna niet te doen voor de meeste mensen. De nieuwe ligplaats heeft nog veel meer voordelen. We hebben meer tijd in de Biesbosch zelf te besteden en fraaie wandelroutes zijn sneller te bereiken.
De winterworkshops gaan dan ook plaatsvinden in de Biesbosch zelf!
Drimmelen is een heel erg leuke locatie met een gezellige oude dorpskern en vele accommodaties om er eventueel een gezellig weekend van te maken.

Zie onderstaande kaart voor de nieuwe locatie.

Fotosloep.nl weergeven op een grotere kaart

1 november ligt de boot op zijn plaats en kunnen de winterworkshops van start gaan! Meer info volgt snel.

Groetjes,

Bas

Herfst- en winterworkshops in voorbereiding

2011-10-05T15:22:00.004+02:00

Na de zomerse dagen van afgelopen weekend is de herfst inmiddels in volle gang. Hier en daar komen de prachtige herfstkleuren al tevoorschijn. De wintergasten druppelen langzaamaan weer binnen. Kortom, de Biesbosch bruist van het leven! Ook de Bevers zijn weer lekker actief aan het worden.

Edit: Zie volgend blog voor de winteraanbiedingen!

Binnenkort meer op www.fotosloep.nl over deze fotoworkshops met uitgebreide beschrijving en foto's.

Ochtendsfeertje in de Biesbosch afgelopen weekend.

Bevers zoeken in de oeverzone.

En gevonden ... Let op: in de Oeverlanden zijn de kansen zeer groot ze tegen te komen!

De eerste herfsttinten komen door en sommige wintergasten zijn al volop aanwezig.

Nog niet eerder zoveel Zilverreigers gezien dit jaar. Deze zijn ook te zien in de Oeverlanden.

Het water wordt ook al wat helderder. Samen met de herst-tinten op de achtergrond vroeg het om een 'blurfoto'.

Buiten de Biesbosch op de rivier nog even genoten om het weekend mooi af te sluiten ..

Groetjes,

Bas

Nature's reflections in zwart/wit

2011-10-04T16:03:00.003+02:00

Het spel van water en licht in zwart/wit ..

Graag je mening over het gevoel dat deze foto's oproepen.

Bas

Canada 2011 deel 6

2011-10-02T13:57:00.000+02:00

Het laatste deel van de Canada-serie. We hadden best nog even door willen gaan met een rondje Vancouver Island, maar helaas, het zit er bijna op.
Het is raar om naderhand te moeten kijken waar we precies geweest zijn. Wanneer je alles zelf uitstippelt en uitzoekt is dat nooit een probleem. De beleving is dan ook veel intenser. Gelukkig was er onderweg voldoende tijd om hier en daar wat van de route af te wijken en met de laptop even te zoeken naar de goede plaatsen. Even van het gebaande pad af ...

Zo gingen we in Salmon Arm op zoek naar vogels. Hier bevindt zich één van de weinige wetlands die Canada nog rijk is. Het is een vogelgebied bij uitstek.

Vanaf de parkeerplaats zagen we al meteen deze Visarend (Osprey) zitten. 300mm lens erop en de 2x converter, statief erbij vanwege de afstand en wachten maar tot hij zou gaan vliegen. Dat duurde lang! Ondertussen raakten we druk in gesprek met een milieu-activist. Het was een Engelsman uit een zeer arme familie die in de jaren 60 hun geluk beproefden in Canada als een soort beloofd land met enorme mogelijkheden. Het zijn deze mensen die de veranderingen hebben gezien, veroorzaakt door de immigranten. Bossen die gekapt werden, bijna geen zalmrivier die nog intact is door de waterkrachtcentrales. En zo had hij er nog wel een paar die zeer schokkend zijn ...

De juveniele Visarend op een kunstnest. Het bewijs van wat de Engelsman ons allemaal stond te vertellen. Op internet is te lezen dat de wetlands hier ter plaatse mede door de Natives worden beschermd. Wat er niet bij vermeld staat is dat één van de laatsen die alle flora en fauna van dit gebied kende afgelopen jaar ervoor gekozen heeft uit het leven te stappen nadat hun dorp is afgebrand.

Langs een smalle rivier, die de landbouwgrond van vele Nederlandse immigranten irrigeert, rijden we richting Whistler. Nederlanders? Bij een ruststopje veel Nederlandse namen op de brievenbussen gezien. Op het moment hebben ze het erg moeilijk met hun kleinschalige landbouwbedrijven. Er staat heel veel te koop. Zo te zien al lang aan de bordjes te zien die al bijna zijn vergaan en door de natuur alweer bijna opgenomen. Daar waar de boerderijen niet meer te zien waren kregen we de eerste Bald Eagle van de reis goed in zicht.
Heel apart om er eentje in deze omgeving te zien.

Iets beter licht, dus even terug met de 2x converter erop. Even snel uit de hand gedaan ..

"Coyote", hoorde ik Nancy zo zacht mogelijk zeggen achter me. Toen ik omdraaide kwam hij daar rustig en op zijn gemak aanwandelen langs de oever van het zalmriviertje. Alles komt nu tegelijkertijd ..

De prairiewolf lijkt veel weg te hebben van de Vos, hij is echter nauwer verwant aan de Wolf en jaagt tevens in groepen (packs).

Uiteindelijk komt het kleine riviertje weer uit op de Fraser River, die we aan het begin van de reis ook al tegenkwamen in een totaal ander gedaante.

Richting Whisler wordt het allemaal weer wat groener.
Met de woorden van de Engelsman nog vers in het geheugen zijn we even gestopt om te kijken wat er precies op dit spandoek is te lezen: "No Olympics on stolen land".

Even verderop krijgen ook deze woorden weer meer betekenis bij het zien van deze houthakkersbrug en het bos erachter dan ooit in zijn geheel is omgezaagd middels 'clear logging'.
Al is het allemaal nog zo mooi en overweldigend, we blijven kritisch en slaan Whistler daarom voor het gemak maar over.

Zo besluiten we onze (te korte) reis.

Groetjes,

Bas & Nancy

Canada 2011 deel 5

2011-09-30T12:11:00.004+02:00

Even snel een blogje omdat de Biesbosch nu piekt met de fraaie ochtendsfeer. Het water is op het moment veel warmer dan de lucht vroeg in de ochtend. Daardoor is er 's ochtends een fraaie ochtenddamp op het water te zien. Het is een fraai schouwspel als de zon er doorheen komt!
De wintergasten druppelen ook weer binnen. Veel Visarenden op doortocht naar het zuiden die even blijven hangen en veel Zilverreigers op dit moment.

In deel 5 van de Canadatrip zijn we in Jasper. Jasper heeft veel te bieden: fraaie gletsjermeren en veel wild. De Bow Valley Parkway staat erom bekend dat er veel wild te zien is langs de weg.
Welnu, het is nog steeds heel erg warm en heel erg druk. Veel Canadezen en Amerikanen pakken even het vliegtuig om van de laatste en enige echte zomerdagen te genieten ...

's Ochtends en 's avonds gaan we op zoek naak de Mountain Goats die complete wegversperringen zouden moeten vormen. De enige die we laat in de avond tegenkwamen was deze die oververhit langs de weg lag te luieren. We waren verbaasd over het formaat van dit dier.

De volgende ochtend even de Bow Valley Parkway gepakt in de hoop wat wild te zien. Toen de zon opkwam was het al warm. Niks gezien ... Daarna na het overbekende Lake Louise. Daar was het druk, erg druk en we hebben het stuur voortijdig omgegooid om naar Moraine Lake te rijden. Ook daar was het druk, maar Canadezen en Amerikanen kunnen niet file-parkeren. Gelukkig hadden we gekozen voor een compacte huurauto die precies in een klein gaatje paste dat zij nodig hebben om erin en eruit te komen met hun trucks. Verbaasde blikken en duimen omhoog voor wat zij voor onmogelijk hielden .. Erg fraai meer trouwens! Met het pola-filter erop maakte ik enkele foto's. Het is echt zo blauw!

's Avonds gaan we weer op zoek naar dieren. Inmiddels staat de maan al aan de hemel ..

Net voor het donker treffen we bronsende Elks. De bronst van hen loopt synchroon met die van de Edelherten bij ons.

Slechts het geluid dat ze produceren met het burlen is anders, een stuk hoger.

Inmiddels ben ik bezig met een sluitertijd van 1/5 seconde ...

Een dag later zetten we koers naar Yoho National park voor de 'Iceline', een bijzonder fraaie wandeling langs gletsjers. Het is een hele klim en met de warmte van die dag eigenlijk niet te doen. We zien er ook vanaf en blijven beneden ..

In de middag bereiken we Mount Revelstoke National Park met één van de weinige binnenlandse regenwouden die Canada nog rijk is. Net als (hier en daar) aan de kust staan hier torenhoge Cedars.

Typerend voor noordelijk regenwoud is de 'Devils Cub', lijkt op onze berenklauw en is ook net zo gevaarlijk bij het aanraken. Onder de bladeren zitten haartjes die een enorme huidirritatie kunnen veroorzaken.

Klik hier voor het laatste deel (6) van onze Canada-trip.

Groetjes,

Bas & Nancy

Canada 2011 deel 4

2011-09-27T11:30:00.001+02:00

Vandaag van Jasper naar Banff over de Icefield Parkway; het hoogtepunt van de reis.
Enfin, zie de foto's ...

Het begint een beetje licht te worden wanneer we Columbia Icefield naderen; een enorme ijsmassa.

De verschillende stroompjes voeden de Fraser River en de Columbia River.

Ergens daar beneden beweegt iets tussen de uitgebloeide paardebloemen ..

Verschillende 'Golden mantled ground squirrels' doen zich tegoed aan de paardebloemen ..

Dat één van hen zo zou gaan poseren was niet te voorzien ..

Zelfs dat kon nóg beter!

Ongeveer 130 kilometer lang dit soort uitzichten langs de Icefield Parkway ..

Bijna in Banff en nog steeds geen grote zoogdieren langs de weg, totdat deze Zwarte beer zich meldt.

Hij slentert wat in de berm en doet zich tegoed aan de bessen.

Ondertussen was het weer erg warm geworden, ook voor deze beer.

Zo, dat was lekker! Nu weer aan de bessen .. Wat maakt uw camera trouwens een herrie, lijkt hij hier duidelijk te willen maken.

klik hier voor deel 5 van onze Canada-trip.

Bas & Nancy

Canada 2011 deel 3

2011-09-23T23:04:00.001+02:00

Dag 4 alweer van de 10 dagen die we er maar hebben. Vandaag arriveren we in Jasper na Mount Robson gedag te hebben gezegd. Via Jasper rijden we de Icefield Park way op. Dit zou beslist het allerbeste stuk zijn van de trip om dieren te spotten. Zwarte beer, Moose (Eland), Elk (Edelhert), enz, enz, enz; vanaf de weg zou je ze tegen moeten komen. Vooral de 'Mountain Goat' wilden we graag zien. Deze zagen we nooit eerder en in dit gebied lopen er hele kuddes. We hadden hier twee dagen te besteden, die zouden we dus flink gaan benutten door akelig vroeg op te staan. Stukje rijden en hier en daar een wandeling maken langs één van de zeer fraaie trails die Jasper rijk is. Door de warmte was er helaas niets, maar dan ook niets te zien. In eerste instantie gaven we uitsluitend de warmte de schuld. Na het afwandelen van enkele trails zagen we toch heel erg weinig sporen en het was er slechts enkele dagen goed warm. Twijfel alom ... Gelukkig waren we op zeker gegaan bij Blue River en hadden we al uitgebreid kunnen genieten van het zien van de zwarte beren.
Zo doen we het eigenlijk altijd: enkele plaatsen kiezen waar je bijna 100% garantie hebt en voor de rest lekker zelf zoeken naar wat je graag wilt zien, zonder het genieten van de fraaie omgeving uit het oog te verliezen.

De trails in Jasper bieden eindeloos veel schoonheid. Na een kleine klim kom je op dit soort plaatsen terecht. Het lijkt hier fraai licht te zijn, daar is echter het polarisatiefilter verantwoordelijk voor. Nadat de zon boven de berg komt gaat het licht aan en plop: knoerthard licht zonder (lichte) bewolking ..

Bronstijd voor de 'Elks', deze meneer zoekt toch maar de verkoeling van de rivier. De enige grote zoogdieren die we hier gezien hebben ... Vele soorten Eekhoorns (Squirls) genoeg. Leuk om te zien hoe ze hun wintervoorraden aan het aanleggen waren!

De machtige Fraser River is hier en daar slechts enkele meters breed en heeft diepe geulen in de rotsen gemaakt. Ergens hieronder hoor je het gebulder van het water.

Om dan weer te veranderen in een zeer brede, ondiepe rivier ..

We zijn nog steeds op zoek naar dieren. Hier volgen we een grindweg langs de rivier om te checken of het niet aan de drukte lag op de populaire plaatsen van Jasper ...

Na een stevige wandeling treffen we een bizar landschap aan. Hier de ene kant van het uitzicht.

En hier de andere kant van het meer. 10 jaar geleden heeft hier een grote bosbrand gewoed. Het gebied is herstellende, maar zal nooit meer hetzelfde zijn. Kleinere branden hebben vaak een positieve invloed op de natuur omdat er groene open plekken in het bos ontstaan. Dit was iets teveel van het goede als gevolg van een blikseminslag. Gelukkig een natuurlijk oorzaak ..

Bij de parkeerplaats kijken we nog even achterom hoe het zonlicht de bergpiek bespeelt.

De korte avond willen we zo goed mogelijk benutten en rijden nog even langs de watervallen.

De touringcars met toeristen zijn inmiddels verdwenen en met het statief over de railing maak ik wat foto's.

Klik hier voor deel 4 van onze Canada-trip.

Tot in Banff,

Bas & Nancy

Canada 2011 deel 2

2011-09-20T17:56:00.004+02:00

De derde dag vertrokken we weer vroeg om van 'Harrison Hotsprings' naar 'Sunpeaks' te rijden. Beiden fake-namen om het toerisme naar dit soort toeristen-dorpen te bevorderen. Maakt voor ons niks uit; we slapen er alleen maar. Toch was het even schrikken toen we arriveerden in 'Sunpeaks'.
Hier is een compleet ski-oord even uit de grond gestampt, lees: een compleet gebied om zeep geholpen met een nep Tiroler dorp en flink wat ontbossing voor de ski-hellingen. Wel een bordje aan de muur met het verzoek je handdoeken meerdere malen te gebruiken voor een ecologisch verantwoord verblijf ...

We waren dit dorp dus even snel weer uit als dat we erin reden om te zien of we niks over het hoofd hadden gezien op de weg er naartoe. Daar lagen wat bosmeertjes en langs de weg zeer veel bessenstruiken.

Ondanks de hitte kwamen we al snel deze jonge Zware Beer tegen die zich in iemands tuin tegoed deed aan bessen.

Het is duidelijk niet zo'n gusntige plek voor een Zwarte Beer zo achter het prikkeldraad en een hond die hem telkens verjoeg. De betere en rustigere locaties zijn vast bezet door wat oudere Beren met wat meer ervaring. Dit soort jonkies moeten het nog met wat mindere plekken doen.

We hebben hem even kunnen volgen tot hij op de berghelling uit het zicht verdween nadat de hond hem te veel was geworden.

Bij een bergmeertje even verderop hoorden we jonge vogels krijsen. Dat bleken jonge Ospreys te zijn die om het hardst om vis riepen. Dit soort bergmeertjes worden vaak voorzien van forel om te voorzien in de behoefte van plaatselijke sportvissers. Deze Visarenden doen er hun voordeel mee ..

Zo was 'Sunpeaks' ons toch nog goedgezind! Toch ging de wekker 's ochtends erg vroeg af om te vertrekken naar Jasper. Hier begint de 'Icefield Parkway' die het hoogtepunt van de reis zou moeten zijn. Dwars door de Rocky Mountains naar Banff ...
We wilden tevens zo vroeg mogelijk bij Blue River zijn, waar je met een boot meekunt om Zwarte Beren te kijken die daar de oevers van een meertje afstruinen.

Er hing een fraai dampje boven de rivier op de vroege ochtend. Zodra de zon over de bergpieken heen komt is dit ook onmiddelijk verdwenen ...

De informatie die we van vrienden en kennissen kregen bleek te kloppen. Al snel kregen we de eerste beer in zicht bij Blue River! Geweldig om haar helemaal in haar doen de oevers af te zien struinen vanuit de jetboat. Het gaat hier om een uitzonderlijk stevige dame.

Zodra er een beer in beeld komt wordt er overschakelt op de elektromotor om de beer rustig te kunnen volgen. Dit doen ze daar heel vakkundig!

Door de schaduw was het zeer lastig om de eerste beer goed te kunnen fotograferen. Al snel diende zich een tweede beer aan!

De eerste beer zagen we in de verte naar de overkant zwemmen waar zij inmiddels op de kant was geklommen en haar weg vervolgde. We gingen nog terug om de beer even te volgen.

Na slechts anderhalf uur werd er weer koers gezet naar het vertrekpunt van de jetboats.

Fotosloep.nl is een stuk minder minder commercieel, deze hoeft immers niet snel terug om de volgende groep op te halen en dat voor hetzelfde geld ..

Groetjes,

Bas & Nancy

Klik hier voor deel 3 van onze Canada-trip.

Canada 2011 deel 1

2011-09-18T15:45:00.001+02:00

Bedankt voor de reacties op het blog van gisteren! Leuk te weten dat ik ze niet voor niets maak en dat ze bekeken worden. Dat houdt de moed erin en maar meteen doorgegaan met het vervolg.
Vanwege de barre zomer hier hadden we heel erg veel zin om weg te gaan naar een bestemming met beter weer. Heel veel bestemmingen kwamen voorbij en toch kwamen we weer uit op die ene: Canada. We zijn er al vaker geweest en bleven steeds hangen op Vancouver Island. Beter dan dat kon het steeds niet worden, al waren we telkens voornemens om ook het vaste land van BC (British Columbia) en zelfs Alberta in te gaan voor de Rocky Mountains. In de zoektocht naar een leuke bestemming kwam er een last minute aanbieding voorbij: een korte rondreis van slechts 10 dagen van Vancouver naar Jasper, van Jasper naar Banff via de Icefield Parkway en weer terug naar Vancouver. Exact het cliché-rondje dat we tot nu toe vermeden hadden. De reden: het is er druk met toeristen. In september is die drukte grotendeels verdwenen dus nu kwam het mooi uit!

Enkele dagen voor vertrek de weersvoorspellingen goed bekeken en dat voorspelde veel goeds. Alle dagen volle zon. Na een zomer als deze is dat natuurlijk wel lekker. Voor de fotografie en het zien van dieren zou het echter moeilijk gaan worden. De meeste dieren zijn niet erg actief met die warmte en sommigen trekken zelfs hoog de bergen in. In ieder geval nog even snel een polarisatiefilter opgehaald een dag voor vertrek om overdag in ieder geval wat landschappen te kunnen fotograferen.

4 september vertrokken we zonder vertraging om vroeg in de middag in Vancouver te arriveren. Het was weer als thuiskomen en inderdaad: heerlijk weer. Auto opgehaald (een kleine Hyundai deze keer) en de vakantie was begonnen. Volgende ochtend vroeg op voor een rit van enkele uren naar 'Harrison Hotsprings'.

Harrison Hotsrings is een typisch toeristendorp gelegen aan een groot meer dat een zijarm is van de beroemde Fraser River. Deze rivier zullen we nog vaker tegen gaan komen. Buiten het dorp wordt het gebied afgewisseld door wetlands, meren, watervallen, bossen en kleine zalmrivieren.

Voor alle onderstaande foto's is het polarisatiefilter gebruikt, hetzij om de overmatige straling van de zon weg te werken, de sluitertijden wat te verlengen (bij de waterval en de rivier) of om door het wateroppervlak heen te fotograferen. Hij kwam dus goed van pas!

De wetlands met helaas maar weinig leven in de warme volle zon. De vlek rechtsboven is een Osprey (Visarend)

Dit verwacht je niet direct in Canada; een soort van Hollands nat landschap, maar dan wel met enorme bergen op de achtergrond.

Direct in de omgeving de op één na grootste waterval van Canada!

Chilliwack River loopt parallel aan de Fraser River. Het is een zeer goede zalmrivier. De zalmrun van dit jaar is echter zeer teleurstellend.

Gelukkig wisten we ze wel te vinden in de plaatselijk 'hatchery', de zalmen paaien hier af in door mensen gemaakte stroompjes waar de condities zijn geperfectioneerd voor de zalmen.

Vrouwtje zalm maakt hier een nestje in het grind om de eitjes in te plaatsen.

Bevruchtte zalmeitjes! De plaatselijk zwarte beer hebben we er helaas niet gezien. Die komt gegarandeerd zalm eten als de bezoekers weg zijn. We gaan ze nog wel zien!

Klik hier voor deel 2 van onze Canada-trip.

Bas & Nancy

Eindelijk weer een Blogje

2011-09-17T23:03:00.004+02:00

Het heeft even geduurd voordat er weer eens een blogje verscheen. Ik kreeg zelfs klachten via de mail. Bedankt in ieder geval voor het aansporen om er weer eens één te plaatsen. Het uitblijven van de blogs heeft verschillende redenen:

- Het heeft gewoon niet meegezeten met het weer deze zomer. Het fotografisch gezien saaie voorjaar met alleen maar strakblauwe luchten maakte plaats voor nog saaiere strakgrijze luchten en heel veel regen.
- Gewoon heel weinig tijd naast het werk als zelfstandige.
- Er moest nog even snel een trip naar Canada worden voorbereid. Vanwege de hopeloze zomer hadden we een 'last minute' geboekt. Daarover in volgende Blogs veel meer.

Bij de voorbereiding hoorde ook de aanschaf en dus het testen van ander materiaal. De loeizware 500mm lens heeft plaatsgemaakt voor de veel lichtere Canon EF 300mm f/2.8 L IS USM. Niet alleen de lens is verantwoordelijk voor een aanzienlijke gewichtbesparing. Ook de bijbehorende rugzak neemt een belangrijk deel voor zijn rekening.
De rugzak die nodig was om de 500mm lens en de overige spullen veilig te vervoeren woog leeg al ruim 4 kilogram!
De rugzak waar de nieuwe lens, samen met alle andere spullen, in past weegt slechts 1.7 kilogram. Totale gewichtsbesparing is maar liefst ruim 4 kilogram!
Dat is uiterst handig om in Canada in ruw terrein te kunnen wandelen met alle fotospullen bij de hand, om maar geen buitenkansje te missen. Juist daar moet je het van hebben op reis ..

Links de oude 'Lowepro Phototrekker' en rechts de nieuwe 'Thinktank Streetwalker Harddrive'. Het lijkt niet heel erg veel te schelen op de foto, in de praktijk is de tas veel compacter omdat hij veel smaller is.

Hij mist tevens de veel te grote flappen aan de zijkanten. Die van de Lowepro kwamen ooit hopeloos vast te zitten in een stalen frame op het vliegveld. De tas moest daarin passen om mee te mogen als handbagage. Er moest bijna een slijptol aan te pas komen om de tas uit het frame te bevrijden. Gelukkig kreeg ik wat hulp van medepassagiers.
De Thinktank mist iedere overbodige ballast en weegt daardoor slechts 1.7 kilogram! Het ontwerp zit heel erg slim in elkaar. Ik kwam bij deze tas uit door mijn spullen bij elkaar te legen, op te meten en zocht een tas die daar het dichtst bij in de buurt kwam. Bovendien draagt deze tas heel erg prettig en comfortabel op de rug. Echt een aanrader voor de reizende fotograaf! Prettige bijkomstigheid is dat deze tas niet al te duur is in aanschaf.

Iets anders om de keuze voor de EF 300mm f/2.8 L IS USM te verantwoorden is de lichtsterkte van een f/2.8 lens. Een hele stop winst door de grotere maximale lensopening en nog meer winst omdat de lens simpelweg wat korter is zodat er vanuit de hand nog wat langere sluitertijden gehanteerd kunnen worden bij bijvoorbeeld de Bevers, die absoluut mijn favoriete onderwerp zijn in Nederland.

Tot zover de diafragma's, sluitertijden en gewichtbesparingen. Hoe doet de 300mm lens het in de praktijk? Dat is wel zo prettig om te weten voordat de Canada-trip plaatsvindt!

In het vorige blogje was al te zien dat deze lens heel erg veel detail liet zien bij de Vossen. Zo ook bij de Lepelaar op F4.5.

Vliegbeelden gaan ook beter vanuit de hand en de auto focus bleek een stuk sneller te reageren. Nadeel is natuurlijk dat je wat dichterbij moet zitten dan met 500mm's ..

Buitenkansjes worden beter benut omdat deze compactere lens wat gemakkelijker uit de tas wordt gepakt.

De Schotse Hooglanders zijn prima oefenobjecten voor de workshops. Hier komt het erop aan met de details in de vacht, afhankelijk van een goede belichting.

Hier is de lichtsterke lens helemaal op zijn plaats in het half donker. Het plan werkt!

Portretje van een Bever toen deze even gedag kwam zeggen bij de boot.

Een dergelijke foto van een knabbelende Bever maakte ik al eerder. Deze is dan weer net iets beter. ISO 1600, F3.2 en 1/40 vanuit de hand genomen ..

Toen het nog even goed weer was half augustus hebben we een aantal malen flink mogen genieten van de Bevers!

Iedereen was goed stil in de boot en deze ree had ons totaal niet in de gaten en wilde hier overzwemmen ..

Tot slot een portretje op diafragma F2.8, ISO 1600 en een sluitertijd van slechts 1/20 seconde!

In één van de volgende blogs gaan we kijken hoe de 300mm lens het deed icm met converters. Deze zijn helaas noodzakelijk geworden om een beetje bereik te hebben bij vogels. Dat maakt dat deze lens niet dé ideale vogellens is, maar wel de ideale reislens. Soms moet je concessies doen. Hoe groot deze dan wel zijn zal in de volgende blogs blijken ..

Klik hier voor deel 1 van onze Canada-trip.

Groetjes,

Bas

Bezoekje aan de Vossen

2011-06-22T12:41:00.001+02:00

Door het slechte weer van deze week zijn er enkele workshops verplaatst naar de komende weken. Voor mij kwam dat niet heel slecht uit. Enige tijd geleden had ik besloten dat de 500mm lens voor mij niet meer ideaal is. Te groot, te lomp en bovendien niet lichtsterk genoeg voor de Bevers. Een 300mm F/2.8 moest het gaan worden. De 'oude' lens was zo verkocht. Nu maar afwachten wanneer het nieuwe model van Canon op de markt verschijnt. Bij navraag bleek dat dit nog wel even kon duren. Vanwege de aardbevingen van afgelopen april heeft Canon enorme leveringsproblemen op het moment. Voorlopig zou ik zonder telelens zitten.
Stomtoevallig diende er zich een een hele fraaie aan op marktplaats: een Canon EF 300mm f/2.8 L IS USM in nieuwstaat. De adverteerster had niets teveel gezegd en de lens was zo gekocht voor een leuke prijs. Het scheelde heel veel geld t.o.v. het nieuwe model dat nog op de markt moet verschijnen.

Dinsdag stond er nog een afspraak om met vrienden naar de Vosjes in de duinen te gaan kijken. Hopelijk zouden de jongen te zien zijn. Het was een bewolkte dag; gunstig omdat ze dan wat actiever zijn. Actief waren ze! Een mooi moment om de nieuwe lens uit te proberen in de praktijk. Met wat testjes thuis was ik al zeer onder de indruk.

Al heel snel kwam er eentje met een prooi aangelopen. Hoewel ik er vorig jaar heel veel tijd aan had besteed zag ik dit niet al te vaak gebeuren en zeker niet frontaal voor de camera. Wat een geluk!

We zaten schijnbaar precies op zijn route naar de jongen toe en hij kwam met de prooi recht op ons afgelopen. Meestal schermen ze de prooien goed af voor mensen. Deze vossen zijn schijnbaar zo aan mensen gewend dat het ze niet meer deert ...

Nóg dichterbij totdat ik alleen nog maar de kop in beeld had met de nieuwe 300mm.
Het gaat hier waarschijnlijk om het kuiken van een watervogel. Wie de ongelukkige prooi herkend mag het zeggen.

En nog even achterom kijken ook ...

Nietsvermoedend kwam er een Knobbelzwaan aanvliegen.

Dezelfde Vos kwam terug na het overdragen van de prooi aan de jongen. Na het zien van de Zwaan spitste hij zijn oren.

Toch een maatje te groot voor vandaag. 's Winters worden ze wel eens ten prooi gemaakt. Het zullen afgezakte exemplaren zijn geweest die ik toen had gezien. Deze stoof er met veel kabaal vandoor ..

De Vos droop af. Toch maar kuikens vandaag ..
De nieuwe lens bevalt dus! Voortaan kan er wat meer omgeving bij op gelijke afstand tot het onderwerp, waarbij deze lens nog steeds zéér veel detail laat zien. Moet het allemaal op wat grotere afstand, dan is er een 1.4x en een 2x converter beschikbaar om de boel wat dichterbij te halen. De beeldkwaliteit zal dan wat zakken, maar het is nog steeds 600mm op F5.6!

Groetjes,

Bas

De prijs van het vliegen

2011-06-08T12:11:00.002+02:00

Vogels betalen een hoge prijs voor het feit dat ze kunnen vliegen. Het verenpak is een constante bron van zorgen. Ieder veertje moet perfect zitten om op ieder moment van de dag op te kunnen stijgen én om er goed uit te zien. Bovendien is zo'n verenpak de ideale habitat voor allerlei parasieten.
We krijgen altijd te zien hoe ze constant met hun veren in de weer zijn, als de gelegenheid zich voordoet om wat langer naar ze te kijken.
Deze solitaire Lepelaar komen we vaak tegen in de Biesbosch. Bovendien is hij niet al te schuw; hij laat zich zelfs van dichtbij fotograferen met een 70-200mm lens. Gisteren hebben we even de tijd genomen om hem uitgebreid te obeserveren en te fotograferen. Hij zat nu eens helemaal vrij op een mooie plek ..

De meeste vogels strijken met hun snavel langs de veren om ze te poetsen. De snavel van de Lepelaar lijkt daar niet erg geschikt voor. Even schudden dan maar ..

Groetjes,

Bas

Terug naar de Bever-jungle

2011-05-30T13:23:00.006+02:00

De 'nieuwe' Bever-locatie vroeg natuurlijk om terug te komen. Wat ik nog niet had gedaan was wat foto's van deze mystieke omgeving maken. Met windkracht 6 tot 7 de rivier over is echter geen sinecure. Toch besloot ik er laat in de middag naartoe te rijden. In het gunstigste geval had ik de wind mee en het KNMI voorspelde dat de wind 's avonds zou afnemen. In de jachthaven aangekomen bleek ik inderdaad de wind in de rug te hebben. Met golven van anderhalve meter hoog twijfelde ik toch een klein beetje. Bij de Moerdijkbruggen wordt het altijd net even erger. Daar voelde het aan als de beelden van 'the deadliest catch', de mannen die in de Beringzee op Kingcrab vissen. Ik had het naar mijn zin .. In de Biesbosch aangekomen even een verkenningsrondje gedaan om volgende week een groep mensen rond te leiden die ik in een andere haven oppik. Daar vandaan naar 'het Bevergat' waar ik een dag eerder uitgebreid de Bevers te zien kreeg.

De ingang van 'het Bevergat'.

Iedere wilg die er staat heeft zijn eigen karakter en persoonlijkheid.

Al vrij snel zag ik een Bever langs de kant voorbij zwemmen. Deze verdween echter uit het zicht in de dichte begroeiing. Met de elektromotor ging ik een eindje verderop kijken. De begroeiing werd dichter en dichter totdat zelfs de elektromotor vastliep in de bodem. Van tak tot tak kon ik de boot verder het gat in krijgen. De paal met de lamp erop had ik er al eens afgevaren in dit soort omstandigheden. Die had ik er maar even afgehaald. Aldoende leert men ..

Waar ben ik nu in terecht gekomen en hoe kom ik hieruit? In ieder geval bij de aller fraaiste IJsvogellocatie ooit, het koninkrijk van een stel IJsvogels .. Zie de grote wortelkluit in de achtergrond; vol met verse IJsvogelgaten. Wegwezen dus, maar eerst even snel een foto'tje.

Het zat al een beetje tegen de schemer aan toen ik terugging naar de ingang van het Bevergat. Voorzichtig en heel rustig aan op de elektromotor. Ik was er precies op tijd om de boot het gat in te kunnen laten drijven met een Bever in zicht. Hier en daar ging hij even de kant in om wat te knabbelen. Duidelijk hoorbaar, maar niet in het zicht. Hij zwom weer een stukje verder langs de kant richting deze wilg. Hij zit daar ergens in die donkere hoek aan de rechterkant. Ik zag hem al in dit licht de boomstam op wandelen. Snel even een proeffoto om te kijken of de belichting perfect genoeg is .. Hij zwom echter verder, precies even snel als de boot met de wind meedreef, perfect ..

Zo goed als zeker ging het om dezelfde Bever van een dag eerder. Hij zwom naar dezelfde boomstam, maar bleef een stuk daarvoor even hangen en dook. Hopelijk niet door mij .. Nee, hij dook wat waterplanten op om deze bovenop een stuk drijfhout te gaan verorberen. Ondertussen was het al een stuk donkerder geworden.

De boot dreef langzaam aan steeds een stukje dichterbij..

De Bever ging wat rondjes zwemmen en kwam terug bij de boomstam van een dag eerder. Heerlijk als ze eens vaste gewoonten blijken te hebben! Hij trok een grote tak van een Canadese Populier onder de boomstam vandaan en ging daar uitgebreid aan de maaltijd. Ondertussen zat ik met de foto's op ISO 1600, F4.0 bij 1/25(!) seconde. Met de lens op een rijstzak ging dat prima, al waren de leukste acties niet te fotograferen. Al met al blijkt de Bever er een gevarieerd menu op na te houden, anders dan beweerd wordt in een wetenschappelijke publicatie die ik laatst onder ogen kreeg over de Bevers van de Biesbosch.
Op de terugweg was de wind inderdaad een klein beetje gaan liggen. Toch was het nog een heftig ritje tegen de wind in. Gelukkig was er weer weinig scheepvaart op de zondagavond.

Groetjes,

Bas

Bevers: als alles meezit

2011-05-28T11:34:00.002+02:00

Ondanks de harde wind van gisteravond en het naderende wolkendek toch nog even naar Bevers gezocht. Het was een hobbelig ritje naar de Biesbosch, maar gelukkig had ik de wind mee. Ik besloot eens naar een andere locatie te gaan, waar ik al vaak mijn oog op had laten vallen. Het gaat om een smalle inham met hoge bomen er omheen. Ik had er op de kanten heel veel sporen gezien en deze locatie heeft iets wat zich van alle andere goede Beverstekken onderscheid; een soort magie. Eigenlijk té mooi om er zomaar gehoor aan te geven. Deze moest voor later bewaard worden om niet meteen het allerbeste van de Biesbosch te krijgen.

Bij het benaderen van deze inham werd ik overvallen door het gevoel dat ik er meteen middenin zat. Ruim van te voren zette ik de motor uit om over te gaan op de elektromotor. Dan nog voelde ik me behoorlijk lomp in de grote aluminium boot. Een kano was hier beter op zijn plaats geweest. Misschien iets voor de volgende keer. Maar goed, de elektromotor had ik op de langzaamste stand staan en gleed langzaam met de wind mee deze magische plek in. Ja hoor, daar ging een Beverkoppie door het water, net zo geruisloos als ik. Een andere Bever kruisde zijn pad en ging in de dichte begroeiing de kant op waar ik hem al snel hoorde knagen. De eerste Bever ging parallel aan de kant zwemmen. De boot gleed precies in zijn richting en het was zeker dat hij mij niet door had. Mooi! Wacht even, nóg een Bever een stukje verderop. Heel even werd ik afgeleid door een IJsvogel die rakelings langs mijn hoofd scheerde. Goed opletten nu, de eerste Bever hoorde ik inmiddels ook duidelijk knagen. Nog een paar meter en ik zou hem moeten kunnen zien als ik langs een paar boomstronken was gedreven ...

De eerste Bever die ik zag zwemmen ..

Toen ik achter achter de boomstronken vandaan was zat ie daar, bijna in het volle zicht. Nog een paar meter en ik ben het laatste boomstammetje dat nog in de weg zat ook kwijt. Wát duurde dit lang!

Helemaal vrij en recht voor mijn neus. Voorzichtig een paar maal afgedrukt. Hopelijk scherp op een sluitertijd van slechts 1/100 op ISO 1600. Het was er al behoorlijk donker aan het worden.
In plaats van de camera laten ratelen even gekeken of er al iets scherps bij zat. Yep! Zie ook de handjes van de Bever.

De Bever had mijn aanwezigheid wel in de gaten, blijkbaar accepteerde hij dat en ik maakte nog wat foto's. De oranje tanden zijn hier duidelijk te zien.
De boot gleed langzaam aan de Bever voorbij totdat hij weer uit het zicht verdween. Even later hoorde ik hem de kant op gaan.

Om een indruk te geven van de omgeving en hoe donker het op dit moment was, maakte ik verderop wat foto's met de groothoeklens .. Nog even wat nagenieten en het was weer tijd voor de terugreis. De wind was inmiddels gelukkig gaan liggen. Zo heel af en toe zit echt alles mee!
Terug in de jachthaven was het al aardedonker en kwam er nog een Bever vlak langs de boot zwemmen.

Groetjes,

Bas

Zomaar een fraai plekje

2011-05-26T11:44:00.003+02:00

Een paar maal in de week vaar ik erlangs en moet dan even tussen de bomen doorkijken naar een zeer fraai plasje, omgeven door wilgen en een zeer weelderige begroeiing.
Op weg naar de Bevers kon ik er eindelijk eens aan land omdat het water hoog genoeg stond. Het was alweer een tijdje terug dat het waterpeil hoog genoeg was om hier aan land te kunnen ...

Mijn varende kantoor met internetverbinding; step into my office.

Groetjes,

Bas

Futen in strijklicht

2011-05-23T11:14:00.000+02:00

Vandaag eens even de tijd genomen om fotobestanden op te ruimen en te archiveren. Daarbij kwam ik nog wat foto's tegen van Fuutjes die ik enkele weken geleden maakte. Deze Futen broeden hier in de buurt middenin een woonwijk. Bang voor mensen zijn ze niet en voelen zich zelfs beschermd tussen de huizen en de mensen die regelmatig bij ze komen kijken. Vorig jaar stond er een complete schoolklas omheen toen er een ei uitkwam. Het jong dat vervolgens op de rug van moederfuut kroop werd met luid gejoel welkom geheten op de wereld. Leuk dat kinderen op deze manier kennis kunnen maken met een mooi natuurverschijnsel. Eksters en Reigers krijgen geen kans om de jongen te kapen ..

Dit jaar was het wat moeilijker om er leuke foto's van te maken. Het nest bevond zich dit jaar in de schaduw bij een bruggetje. Pas toen de Futen het nest hadden verlaten boden ze wat fotokansen als ze een keertje in goed licht zaten. Toen ik er weer eens ging kijken zaten ze opnieuw in de schaduw. Nu wel met de jongen op de rug! Af en toe kwamen ze eruit met de zon schuin aan de overkant. Dat kan hele leuke momenten geven als één van de Futen eventjes draait zodat het licht erlangs strijkt. Daar heb ik een poosje op gewacht ...

Het vrouwtje had de jongen op haar rug en het mannetje voorzag ze regelmatig van visjes. Zo af en toe wordt de wacht afgewisseld. De Fuut die aan het vissen is geweest gaat zich dan eerst uitgebreid poetsen. Op deze foto worden de veren even geschud voordat de jongen worden overgenomen.

Het 'plonsje' na het schudden van de veren ..

Vrouwtje is nu aan het vissen en geeft de visjes aan het mannetje. Mannetje voert ze vervolgens aan de jongen ... Dit gaf heel veel kansen met strijklicht omdat ze enkele rondjes draaiden.

Groetjes,

Bas

De Biesbosch zet de bloemetjes buiten

2011-05-22T19:00:00.004+02:00

Als het gaat om bloeiende flora en het waarnemen van fauna zijn het op dit moment hoogtijdagen in de Biesbosch. Bijna iedere ochtend laten de Bevers zich wel even zien in de jachthaven voordat we vertrekken. Vervolgens laat de bruine Kiekendief zich dan boven de dijk zien en de Futen zwemmen voorbij met de jongen op hun rug. Duikende Visdieven vangen hun visjes in de ingang van de haven. Dan zijn we niet eens de haven uit om het Hollands Diep op te gaan ..

In de Biesbosch zelf aangekomen zijn de Bevers nog maar net aan het slapen, getuige de kale wilgentakken bij de ingang van de burcht. Even verderop laat één van de IJsvogels zich zien, die nu toch wel aan het broeden moeten zijn. Van de week liep er een Ree voor het nest langs. De IJsvogels waren daar niet blij mee en lieten dat luidruchtig merken. Diezelfde dag deed de Slechtvalk bij de Amaliahoeve een poging een duif te slaan op enkele meters achter ons. Geen foto? Nee, we waren bezig met een belichtingsoefening ...

De leuke verrassing is de Lepelaar die zich iedere keer weer op dezelfde plek laat zien, maar er nu heel erg mooi voor zat naast de bloeiende Smeerwortel. De telelens neem ik zelden mee met de fotoworkshops. Juist nu had ik hem mee ..

De telelens zou ik eigenlijk vaker mee moeten nemen ...

En bedankt voor het poseren naast de bloeiende Smeerwortel.

De Bevers van de grote burcht hebben ook de bloemetjes buitengezet; de gele Lis ..

Vele tientallen jonge zwanen zijn er aanwezig in de Biesbosch. Deze opstijgende zwaan is met 1/40 seconde gefotografeerd om het 'blur-effect' te krijgen. Nog even mee oefenen dus ..

Op de terugweg kom ik altijd deze solitaire Lepelaar tegen in het eerste plasje van de Oeverlanden.

Even verderop lopen er soms meer dan 100 achter elkaar aan te lepelen om met z'n allen de ingesloten vis achterover te gooien.

Volgende week heb ik eindelijk eens wat meer tijd om te fotograferen en zal dat zeker gaan doen in deze fraaie periode!

Groeten,

Bas

The Beaver strikes back

2011-05-14T11:48:00.000+02:00

Het was weer gezellig in de Biesbosch met Karin en John in de boot! Het begon al meteen goed bij de afvaart. We waren het pad van de haven nog niet uit of de Bevers meldden zich!

Niet ééntje die zich moeilijk liet zien onder de overhangende struiken, maar de hele familie liet zich zien.
Dat terwijl ik al de hele week bezig was geweest om een glimp van ze op te vangen in de haven; wat maar niet lukte ..

Het leuke van dit soort intelligente dieren is dat ze niet meteen op de vlucht slaan, maar je inschatten door even te komen kijken.

Heel even afwachten onder de overhangende struiken en dan even komen kijken.

U bevindt zich hier in Bevergebied: ik waarschuw één keer ..

We lagen gewoon in de weg voor het doen van hun rondje wilgenschors. Ze moesten erlangs.

Sociaal gedrag om elkaar gerust te stellen, of plegen ze hier overleg?

Gaan jullie nog niet weg?! Oké, we gaan al, sorry voor de overlast ...

Groetjes,

Bas

Jacky en Martine op bezoek

2011-05-05T12:55:00.001+02:00

Nadat Jacky en Martine enkele jaren terug hun zaak verkochten zijn ze aan de natuur en de fotografie geraakt en bepaald niet onverdienstelijk met hun gezonde fanatisme. Zo verzorgden zij onlangs bijna alle foto's voor de stadsgids van hun woonplaats De Panne; een fraai stadje in het zuiden van België aan de kust gelegen. Voor deze foto's kwamen er zelfs een helicopter en een hoogwerker aan te pas.
Zij kwamen voor enkele dagen langs om hun fotografietechnieken wat aan te scherpen. Voor mij een moeilijke opgave omdat het niveau al hoog lag. Ik zag nog wat ruimte in de belichting en daar hebben we ons volledig op gericht. Ze hadden de pech dat het maandag nogal hard waaide en zodoende werd het een hobbelig ritje naar de Biesbosch waar we de luwte hebben opgezocht van de Deeneplaat. De Deeneplaat geeft ons een kijkje in het verleden van de Biesbosch. Eén van de grienden wordt er nog bijgehouden en de 'keet' van de oude bewoners is in ere hersteld door vrijwilligers. Het gaat hier om 'de zwarte keet', waar de griendwerkers woonden.

De zwarte keet op de Deeneplaat waar we het theoretische gedeelte deden.

Rondom de Deeneplaat zijn ooit Canadese populieren aangeplant om het eiland tegen de wind te beschermen. Nu beschermden zij ons tegen de gure wind.

Na het theoretische gedeelte kon e.e.a. mooi in de praktijk worden gebracht met de vele Oeverlopers die zich bij laag water op de zand en kleiplaten langs de oevers lieten zien.

De Oeverloper wat dichterbij.

Jacky en Martine hebben een opleiding voor natuurgids cum laude afgerond en weten zéér veel te vertellen over het microleven. Hier is Martine in actie met haar macrolens. De Oeverlanden staan op het moment in volle bloei. Zij wisten alle plantensoorten, vlinders en libellen te benoemen ..

Jacky in actie met een bijzondere plantensoort. Zijn specialiteit zijn de zwammen. Hij geeft zelfs lezingen op universiteiten over de zwammen. Zeer aanstekelijk!

Zelf heb ik ook wat pogingen gedaan met de macrofotografie. Ik gebruikte een tussenring van 36 millimeter op de 70-200. Dat blijkt best goed te gaan. Van mooie composities kwam het niet, maar misschien komt dat nog wel. Hier een aardhommel van dichtbij op 200mm.

Een mannetje bruine grijsbandspanner; een typische nachtvlinder.

Op de terugweg troffen we een padje langs het laarzenpad.

Het waren een paar geweldige dagen met jullie, Jacky en Martine waarbij ik ontzettend veel van jullie heb geleerd! Hopelijk snel tot ziens bij jullie in de Panne.

Neem eens een kijkje op de zeer fraaie en professionele website van Jacky en Martine.

Groetjes,

Bas

Verslag en foto's van Martijn

2011-04-28T13:26:00.005+02:00

Donderdag 21 april waren Martijn en zijn vader erbij voor een fotoworkshop voor gevorderden met de nadruk op belichten.
Martijn is een zeer goede all round fotograaf die toch nog iets meer uit zijn camera wilde halen met de belichtingen. Hieronder het verslag van Martijn:

Na vroeg opstaan om rond 7uur in Strijensas te zijn begint de workshop van Fotosloep.nl door Bas Breetveld.
We maken een tochtje over het water bij opkomende zon met de frisse wind door de haren richting het natuurgebied de Biesbosch.
Aangekomen treffen we gelijk een hertje aan dat aan land gaat, de toon is gelijk gezet (dit word een mooie dag).

Na een bakje koffie en een voorstel rondje varen we rustig richting verder en krijgen onderweg uitleg van Bas welke dieren en in de specifieke gedeeltes wonen en wat hun leef gewoontes zijn.
Ondertussen worden we verrast door een mooie doorbraak van de zon achter de wolken en varen we rustig verder.

Aangekomen op een open stukje water laten we ons meedrijven door de stroming en tijdens de uitleg van de werking van de beeldsensor en leren we door testopnames de grenzen van onze camera’s kennen.
Tevens leren we hoe we het beste resultaat uit de camera halen door niet de lichtmeting van de camera te gebruiken, maar door de hooglichten net te overbelichten en dit later herstellen.
Nooit had ik gedacht dat er nog zoveel winst uit te behalen viel door (voor het gevoel) te overbelichten, wat eigenlijk niet zo is omdat we voor de gek worden gehouden door onze camera…

Terwijl we hiermee bezig zijn lopen we vast op een kleine zandbank, als dat maar goed gaat.
Bas verteld dat het wel goed komt, maar dat hij wel enkele dagen van te voren veel erger vast zat toen hij vol overgave aan het fotograferen was.
Na nog wat uitleg en testen kwamen we gelukkig toch los van de zandbank en konden we rustig verder varen en de rest van de Biesbosch verkennen.

Bas brengt ons naar mooie locaties en ondertussen had ik het voorrecht om zijn 500mm lens uit te proberen (wat een beestachtige lens J).
De foto van de Reiger is het resultaat van één van de eerste foto’s hiermee en ondanks de te trage sluitertijd is deze toch scherp en goed gelukt.
We krijgen verschillende vogels te zien, maar ook de vraat sporen van de bevers (helaas hebben we geen bever gezien, maar dat is niet gek, want overdag komen die niet te voorschijn).

Gekke opnamen maken en perspectief zoeken was de volgende opdracht.
Jawel met zijn allen aan één kant van de boot over de reling heen, camera’s bijna in het water om een boomstronkje en tak op de gevoelige plaat te zetten.
Het moet er niet uit hebben gezien, langsvarende mensen zullen wel gedacht hebben dat we allemaal zeeziek waren, maar het heeft prachtige beelden opgeleverd.

Na nog enkele opdrachten met als doel het geleerde over belichting en perspectief toe te passen varen we langs piraten eiland en daar zetten we vast de gemaakte foto’s over naar de laptop voor de nabeschouwing.
Onderwijl nuttigen we een blikje fris wat lekker verkoelend was aangezien het inmiddels erg warm geworden is in de middag zon.

Bedankt voor je uitgebreide verslag, Martijn!

Neem ook eens een kijkje op zijn website door op deze link te klikken.

Groetjes,

Bas

Gevels fotograferen in de Biesbosch

2011-04-24T13:39:00.004+02:00

Gisteren weer een leuke workshop gedraaid! Deze keer voor een groepje van vier mensen uit de aannemerswereld. Zij wilden detailrijke foto's leren maken van o.a. gevels van gebouwen en een leuke dag in de Biesbosch beleven natuurlijk. Deze foto's gebruiken zij o.a. om presentaties te maken bij hun offertes. Goede foto's verkopen beter en komen professioneel over. Zij vonden dit een prima investering. Voor mij was het weer eens wat anders, al maakt het qua cameratechniek weinig uit of je details in een Bevervacht of in een gevel zichtbaar wilt maken.
Eén van de weinige gebouwen in de Biesbosch is de Amaliahoeve. Om e.e.a. in de praktijk te brengen zetten we koers gezet naar deze onlangs gerestaureerde hoeve, na een bakkie, beversporen en IJsvogels kijken. De aannemers hadden graag een offerte gemaakt voor de gevels, maar helaas is de hele schuur 4 jaar geleden al in uitmuntende staat gebracht.
Na een klein beetje theorie bleken ze al heel snel in staat om in de 'M-stand' zowel de hoeve als het witte huisje van Hennie Kelner naast de schuur uitmuntend te belichten waardoor alle details zeer goed zichtbaar werden.
Daarna werd het warm, erg warm met een graadje of 24 en dat eind april!

Foto's Jolanda:

Met prachtig weer op weg naar de Biesbosch, voor het eerst zonder jas aan ..

Rond de Amaliahoeve konden alle lichtomstandigheden uitgeprobeerd worden: zon, schaduw, zon + schaduw.

Detail in een gevel of in de vacht van een Schotse hooglander maakte Jolanda ook niks meer uit. Alles in de M-stand ..

Foto's Mike:

Op het huisje van Hennie Kelner kon wat geoefend worden op witte gevels. Hennie Kelner is een markante dame die permanent in dit huisje in de Biesbosch woont. Voor de boodschappen is zij afhankelijk van haar boot. Zie ook de zwaluwnesten onder de dakrand.

Prima belicht Mike!

Foto's Han:

Volop detail in de bakstenen en toch het wit van het kozijn niet uit laten bijten ..

Ook Han toonde zich een volleerd natuurfotograaf.

Foto's Harm:

Zelfde oefening voor Harm als voor Han ..

En niet alleen oog voor bakstenen ..

Ik heb ook nog wat foto's gemaakt, al waren het er niet veel:

De Amaliahoeve waar we voor een bescheiden bedrag via Staatsbosbeheer gebruik van kunnen maken om bijvoorbeeld te lunchen.

Na het praktijkgedeelte werd het erg warm. Foto volgens de 'gulden snede regel'.

Jolanda, Han, Harm en Mike, het was weer een topdag in de Biesbosch dankzij jullie enthousiasme, zeer snel oppakken van de fototechnieken en de vele grappen onderweg!

Groetjes,

Bas

Wijze lessen

2011-04-19T21:42:00.002+02:00

Afgelopen zaterdag tijdens een workshop lieten de Bevers zich overdag zien. (zie vorige blogje) Gisteren op een vrije dag maar even gaan kijken of ze dat nog eens deden om te zien of er regelmaat in zit. 's Ochtends weer lekker vroeg op dus om er zo lang mogelijk te kunnen zijn. Het was weer een prachtige ochtend!

Lekker hoor; varend met een bak koffie in de hand de zon op zien komen.

In de kleine kreekjes werd het zelfs nog beter qua sfeer.

Mijn uitzicht voor enkele uren. Als ze ergens tevoorschijn komen is het hier ...
Vandaag deden ze dat helaas niet. Deze Beverstek is dus alleen goed voor een buitenkansje bij toeval. Wel een paar wijze lessen geleerd.
Les 1: Deze familie Bevers houdt er geen vaste gewoontes op na.
Les 2: Leg nooit de boot (van een kleine 500 kilo) op een zandbank bij afgaand tij!

Na het loswrikken van de boot met een aluminium steekstok heb ik de beverglijbaan eens van dichtbij bekeken ..

Beverperspectief met de camera vlak boven het wateroppervlak.

Beverhabitat!

Onderweg naar de jachthaven weer eens een andere route genomen.

Groetjes,

Bas

Overdag Bevers kijken!

2011-04-17T13:22:00.000+02:00

Gisteren weer een bijzonder leuke fotoworkshop gedraaid in de Biesbosch. Mooi weer en enthousiaste mensen aan boord: het kon niet stuk. In de vroege ochtend hebben we even gekeken naar de IJsvogels die druk aan het baltsen waren. Daarna volgde het technische gedeelte over belichting. Er zijn over het algemeen enorme winsten te behalen met een goede belichting. Het zorgt voor betere en 'sterkere' kleuren, meer diepte, contrast, enz. Bovendien scheelt het veel handelingen in Photoshop.
De grote verrassing van deze dag waren de Bevers die zich overdag lieten zien en zeer actief waren. Ze lieten zich nauwelijks verstoren met 5 man aan boord! Heel dichtbij komen zat er niet in, maar dit belooft wat voor de nabije toekomst als de electromotor wel aan boord is!

Gedurende de workshops heb ik zelf nauwelijks tijd om even een foto te maken omdat alle aandacht naar de cursisten en hun foto's gaat. Ik zag heel even kans om een foto te maken op afstand met de 70-200 in een typische sfeervolle Biesbosch-omgeving. De 500 blijft thuis met de workshops ...

Groetjes,

Bas

Biesbosch en Bevers in beeld

2011-04-11T10:26:00.000+02:00

Zaterdag de electromotor opgehaald en zondag testen of het allemaal zo werkt als ik het had bedacht. Een klein gokje was of het zou werken met de motor aan de zijkant van de boot bevestigd. Ik heb nergens anders plaats omdat de boot niet echt een spiegel heeft aan de achterkant, maar een bak waar de motor aan hangt.
Eerst maar eens genieten van het zonnetje en de Biesbosch die nu op z'n mooist is met al dat jonge (wilgen)groen. Nancy heeft getest of de banken geschikt zijn om te zonnen; zijn ze ..

Het was meteen een mooie gelegenheid om een nieuwe route uit te vogelen voor de workshops en plaatsen te zoeken waar de theorie meteen in praktijk gebracht kan worden. Een kleine impressie:

Op de kaart heeft dit eiland geen naam. Ik noem het 'pirateneiland'.

Ter vergelijking: de Biesbosch een week geleden.

Een goed verborgen Beverburcht waarvan de bewoners zeer actief zijn en schijnbaar goede klimmers. Tot ruim 2 meter boven het water zijn vraatsporen te vinden van ze.

De burcht ligt zeer goed verstopt achter deze wortelkluit. Niet te zien voor wie het niet weet.

Het voordeel van de aluminium boot is dat deze onverwoestbaar is en overal tussendoor kan, zodat dit soort foto's met Beverperspectief gemaakt kunnen worden tussen de boomstronken vandaan. Hier weer een knap staaltje Bevervraat.

Beverperspectief ...

Het water stond erg laag; de wortelstructuren kwamen mooi bloot te liggen.

Waar Nancy vooral voor meeging waren de Bevers. Ik testte de electromotor. Hij werkt perfect en ik kan de boot bijna geruisloos in positie leggen om dit soort foto's te maken. In ieder geval stoort het weinige geluid ze niet. Leuke bijkomstigheid is dat de IJsvogels, nu volop met de balts bezig, zich ook niet lieten verstoren.

Deze keer boden de Bevers weinig kansen. De eerste die we zagen zat onder een berg wilgentakken te eten. Het horen van het geknaag is natuurlijk altijd leuk, maar hij kwam er maar niet onder vandaan. De tweede Bever kwam voorbij zwemmen en verdween ergens in een zijsloot. Pas later kwam deze Bever weer tevoorschijn en ging de kant op om meteen in de chaos van de takkenbossen te verdwijnen. Volgende keer beter ...

Groetjes,

Bas

Voorjaar en ontluikend groen in de Biesbosch

2011-04-07T20:30:00.000+02:00

Vandaag weer een erg leuke workshop voor gevorderden gedaan. Met het ontluikende groen begint de Biesbosch een beetje te lijken op wat het moet zijn. Vandaag kon ik zelf ook wat foto's maken tussendoor. Een kleine sfeerimpressie van de Biesbosch. Even geen teksten erbij; morgen weer vroeg op ..

Groetjes,

Bas

Photoshop reddingsactie

2011-04-05T11:50:00.004+02:00

Op birdpix.nl stond een tijdje terug een oproep van Gerda (Cheeta op birdpix). Gerda is fanatiek Afrikaganger en gaat vooral naar onbekende bestemmingen ver buiten de gebaande paden. Afgelopen voorjaar was ze met een gids in West Kameroen in de Bamenda Highlands, Mount Oku. Zonder gids mag je daar niet komen schrijft ze. Vanwege de te moeilijke omstandigheden besloot ze de camera op te bergen en van de fraaie momenten te genieten die de 100(!) verschillende vogelsoorten boden.

Voor de Platysteira laticincta, Bamendese lelvliegenvanger, Banded Wattle eye met rups in zijn snavel moest echter een uitzondering worden gemaakt. Deze zeldzaamheid is endemisch voor dit gebied en wordt ernstig bedreigd in zijn bestaan. Er zijn nauwelijks foto's van gemaakt! Gerda had dus een heel klein kansje om een zeer bijzondere foto te maken. De gids drong er ook op aan om een poging te doen. Het moment was zeer kort en het licht zeer beroerd. Zelfs met 1/200 seconde, het diafragma helemaal open en ISO 800 was de foto nog wat onderbelicht. De afstand was ook nog eens veel te groot voor een 300mm lens en een 1.4x converter.
Het resultaat was dan ook wat teleurstellend en ze deed een oproep op Birdpix of iemand de foto wat sprekender kon maken met Photoshop. Uiteindelijk werd het een 'bewerkingsopdracht' waarvoor het RAW-bestand beschikbaar werd gesteld. Ik zag er wel een uitdaging in.

Bij het beoordelen van het RAW-bestand bleek de foto niet al te veel bewogen en bleek er best wat detail in te zitten. Mooi! Daar kun je altijd wel wat mee. De overmaat aan ruis en kleurzweem kan er altijd wel uitgehaald worden, zeker als er verkleind wordt tot internet-formaat (800 pixels breed)

Het RAW-bestand: zonder bewerkingen omgezet naar jpg en verkleind tot 800 pixels breed:

Foto: Gerda

Het RAW-bestand optimaal in de houding gezet en geexporteerd naar TIFF-formaat. De kleurzweem (groen) is met de witbalans al een beetje weggewerkt. Crop is meteen gemaakt met de vogel niet te groot in beeld, zodat de details die erin zitten na bewerken optimaal uit de verf komen. Dat is een inschatting op basis van ervaring.

Foto: Gerda

Nu het moeilijke gedeelte in Photoshop: alle kleurzweem eruit halen, ruis zo veel mogelijk verwijderen en de details zo veel mogelijk benadrukken. De laatste kleurzweem is eruit gehaald met de kleurbalans. Vervolgens is de saturatie wat verhoogd. Dit bracht de foto nog niet op kleur. Met 'kleur afstemmen' is de luminantie en de kleurintensiteit wat verhoogd. Nu begon het ergens op te lijken! Met de kleurbalans nog wat rood toegevoegd en daarna nog eens 'kleur afstemmen' gedaan.
Om de details erin te krijgen en de ruis te reduceren is de foto telkens wat verkleind en is de vogel plaatselijk verscherpt met verschillende aanscherpingstechnieken. Na het omdraaien van de selectie is de ruis rond de vogel verwijderd. De meeste details kwamen tevoorschijn met de volgende truc: toepassing van 'onscherp masker' of 'unsharp mask', afgekort 'USM' in de fotowereld. Door een zeer grote radius toe te passen wordt het plaatselijk contrast verhoogd. Dat bleek voor dit vogeltje ideaal!
Enfin, hier het eindresultaat:

Foto: Gerda

De foto heeft op Birdpix zelfs een ereplaatsje gekregen in de database, waar uitsluitend onderscheidende foto's in worden opgenomen. Daar was hij onbewerkt al bijzonder genoeg voor!

Groetjes,

Bas

Grutto's bij de verzamelplaatsen

2011-04-03T20:32:00.000+02:00

Gisteren een erg leuke fotoworkshop in de Biesbosch gedraaid met schitterend weer en zeer enthousiaste mensen. Zelf foto's maken kwam het niet van. Vandaag goed uitgeslapen (was beslist nodig) en even bij een verzamelplaats van de Grutto's gaan kijken. Wat aantallen betreft zit het er nu op zijn top. Het zal niet lang duren voordat ze doortrekken naar de broedgebieden. Weer om te fotograferen was het niet echt; redelijk wat licht, maar een beetje grauw. Het is al leuk om de Grutto's lekker bezig te zien nu ze weer op krachten zijn. Volop actie!

Het water kleurt grauw met dit weer en de kabbel van de wind doet er ook geen goed aan.
Door het diafragma bijna open te zetten is de kabbel al grotendeels verdwenen. Vervolgens is het water wat overbelicht (zonder uit te bijten) zodat het grauwe er vanaf is.

Altijd leuke acties van de Grutto's en altijd is het weer anders dan de vorige keren.
Om de acties vast te kunnen leggen moest het ISO-getal flink de hoogte in tot ISO 1600 ..

Hopelijk snel tot het volgende blog!

Bas

's Avonds Bevers kijken in de Biesbosch

2011-03-31T12:44:00.000+02:00

's Avonds in je eentje Bevers kijken in de Biesbosch is leuk. Nog leuker is het om deze ervaring met anderen te delen! Nu ik erg zeker ben van het gedrag van de Bevers kan ik een leuke Bevertour aanbieden in de avonduren, een vier uur durende ervaring met onderweg eventueel uitgebreide uitleg over fotografie in moeilijke lichtomstandigheden. Gemakkelijk is het immers niet om de Bevers te fotograferen in de schemer en meestal nog in donkere hoekjes ook.

Voor dit soort foto's is wat geluk nodig, maar onmogelijk is het niet.

Kijk op deze pagina voor meer informatie en de prijzen.

Groetjes,

Bas

De wollige Bever deel 3

2011-03-29T11:38:00.001+02:00

Zaterdag 2 april a.s. gaat de eerste workshop van start. Voor deze workshop (en de anderen) wilde ik een iets fraaiere route samenstellen en de mogelijkheden wat beter bekijken om hier en daar aan land te gaan. Wat dat betreft zijn er niet heel veel mogelijkheden in de Biesbosch.
Dat ging allemaal prima en er staat nu een zeer fraaie route op het programma. Terloops nog een andere Beverburcht ontdekt en verschillende IJsvogelnesten.

Fotograferen was er niet bij midden op de dag. Door de bewolking was het licht maar flets.
Tegen de avond kwam daar verandering in. De zon kwam onder de wolken door en beter kun je het eigenlijk niet hebben.
Ik moest nog wat gelikte sfeerfoto's maken voor op de website. Daar ontbreekt het nog aan. Heel moeilijk is dat niet: een leuk landschapselement, een handje fraai licht en de goede camera-instellingen.

Ik was echter in de buurt van de beverburcht waarvan ik weet dat de Bevers daar een ietsje vroeger verschijnen. Toch maar even kijken en de boot erlangs laten driften op de wind. Deze keer hoorde ik de Bever eerder dan dat ik hem zag. Of was er een specht aan het rommelen? De boot dreef inmiddels ver voorbij de Beverstek toen ik hem ook daadwerkelijk kon zien. De boot naar open water laten driften, rondje varen en nog een keer. Bij de volgende drift kreeg ik hem zowaar al etend voor de lens, al was het dan alweer een stuk donkerder geworden voor trefzekere foto's. Een poging met ISO 1600 en 1/40 seconde werd het. Veel te lang met 500mm vanuit de hand. Flink doorratelen dus met de camera in de hoop dat die ene scherpe erbij zit. De Bever vond het allemaal prima en ging gewoon zijn gang. Hij kroop zelfs een stukje hoger de boomstam op om daar verder te knagen toen de boot op nog geen 10 meter afstand lag! Sfeerfoto's kon ik inmiddels wel weer vergeten ...

Prima aanlegplaats voor een wandeling met een gemakkelijk opstapje.

Landbouw heeft plaatsgemaakt voor 'nieuwe natuur'. Je kunt er maar beter op tijd bij zijn. Binnen afzienbare tijd zijn hier zeer veel leuke vogelsoorten te zien.

Knagende Bever.

Op nog geen 10 meter bij de boot vandaan kroop hij nog wat verder de boomstam op.

Nog even snel een snapshotje van de omgeving en snel terug om niet in het donker de Merwede over te moeten steken. Het was weer een topdag! Die sfeerfoto's komen in de vroege ochtend wel een keer ..

Groetjes,

Bas

Fotograaf gefopt door Bevers!

2011-03-25T10:32:00.001+01:00

In het laatste blogje,'De wollige Bever deel 2', beweerde ik dat de boot de volgende keer perfect in positie zou liggen om de Bevers poetsend op een boomstronk te fotograferen. Daar was geen woord van verzonnen. Gisteravond lag de boot perfect in positie!

Bij aankomst, ruim voor de schemer, liet ik de boot netjes naar de beoogde plek driften met het kleine beetje wind dat er stond. Ankertje uit en hij lag er zonder enig geluid te maken netjes voor. Nu maar wachten op de dingen die te gebeuren stonden. Een uur ging voorbij en de zon was al achter de bomen verdwenen en er gebeurde .... helemaal niks. De twijfel sloeg toe dat ze toch niet iedere avond op dezelfde tijd naar buiten komen. Ik besloot er vandoor te gaan om niet helemaal in het donker terug te moeten varen. Op het moment dat ik deze beslissing nam kwam er een koppie tussen de boomstronken door. Nog even een foto'tje dan in het half donker met een sluitertijd van 1/6 seconde; een gokje.

"Als je denkt dat je het doorhebt lukt het niet meer", zei Frans Lanting ooit in een interview met Loretta Schrijver. Ik had het dus kunnen weten, veel te zeker van mijn zaak.

De boot lag er perfect voor. Met de 70-200 zou ik de Bevers met de burcht op de achtergrond kunnen fotograferen en met de 500mm beeldvullend ..

Hier zit één van de onderwateruitgangen van de burcht.

Toch nog een glimp van een Bever gezien en gefotografeerd. Volgende keer zijn ze hopelijk wat vroeger!

Groetjes,

Bas

De wollige Bever deel 2

2011-03-24T10:53:00.000+01:00

Nu we weten waar ze zitten en er wat patronen in hun gedrag zijn ontdekt is het een stuk gemakkelijker geworden. Tegen de schemer komen ze via de onderwateruitgangen de burcht uit, verzamelen daar om even de vacht te poetsen en vervolgens gaan ze op pad.
In de buurt van de eerste burcht was het meteen raak. De Bever was al op pad en zwom wat rondjes. Motor uit en hij kwam zowaar erg dicht in de buurt van de boot. De zon was nog niet helemaal onder en ik kon een kopportretje maken met de 500mm lens.

Op nog 7 meter van de boot kwam hij voorbij zwemmen.

En nog een keer ...

Inmiddels was het al gaan schemeren, maar toch nog even bij de tweede, veel grotere, burcht gaan kijken. Daar gebeurde veel meer. Eén voor één kwamen ze via de onderwateruitgang de burcht uit om daar te verzamelen op een grote boomstronk! Helaas had ik de boot niet goed in positie liggen, waardoor ik alleen een stukje van hun ruggen kon zien. Vervolgens gingen ook zij op pad en hoorde ik al vrij snel knaaggeluiden van alle kanten vandaan komen. Prachtig in de stilte van de Biesbosch! Volgende keer ligt de boot wel in de goede positie bij de boomstronk ...

Groetjes,

Bas

De wollige Bever deel 1

2011-03-21T11:46:00.000+01:00

Eind jaren 80 is de Bever opnieuw geïntroduceerd in de Biesbosch. Niet lang daarna stond er een bericht in de krant dat één van de Bevers was verpletterd door een boom die hij zelf had geveld. Dat was niet erg hoopgevend. Op zijn minst moest deze Bever erfelijk belast zijn of zoiets.
Een tijd daarna was het stil rond de Bevers tot ze in dit nieuwe decennium aan een grote opmars begonnen. Alsof ze zichzelf na het ongeluk moesten bewijzen ...
Op dit moment kun je nergens varen in de Biesbosch zonder beversporen te zien. Overal zijn wel aangevreten wilgentakken te zien tot soms wel anderhalve meter boven het water. Voor burchten moet je iets beter kijken, maar ook deze zijn niet te missen. Zo vond ik enkele burchten op redelijk druk bevaren routes. Gunstig, daar zijn ze blijkbaar niet heel erg schuw, anders zaten ze daar niet!

Beverburcht langs een redelijk druk bevaren route. Zie ook de 'glijbaan' aan de rechterzijde waar ze te water gaan.

Werk in uitvoering! Binnenkort is deze boom een tak van een meter of zeven armer.

Geheel bij toeval zag ik wat beweging uit de kant komen. En ja hoor; de eerste Bever gezien!

Heel even liep hij terug op zijn 'beverglijbaan'. Motor uit en even gewacht. Daar kwam hij weer tevoorschijn ...

Op weg naar lekker vers wilgenschors. Volgens Nancy zijn Bevers erg wollig. Ik weet het niet, maar het klinkt erg leuk.
Einde 'Wollige Bever deel 1'. Hopelijk snel een deel twee met een Bever die aan het knagen is op de kant in het laatste licht van de dag.

Groetjes,

Bas

Terug uit Afrika: de Grutto

2011-03-18T13:56:00.000+01:00

Tussen alle grootschalige rampen en onlusten op het wereldtoneel is er ook goed nieuws op kleine schaal. De Grutto is weer terug in het land. We zagen en hoorden ze vorige week in natuurgebied de Oeverlanden. Dit soort natte gebieden zijn typische verzamelplaatsen voor de Grutto's. Gedurende enkele weken tanken ze daar bij van de lange vlucht uit Afrika om vervolgens door te vliegen naar de broedgebieden.
De eerste week na aankomst zit er nog weinig actie in. Het is vooral eten en rusten wat ze dan doen. Bovendien willen ze daarbij niet gestoord worden en doen dit op grote afstand van bereikbare plaatsen. Als ze een beetje bij zijn gekomen begint de pret. Ze tonen zich minder schuw en er zit volop actie in. Vooral in de buurt van wat drukker bezochte plaatsen biedt het volop kans om ze van dichtbij te observeren en te fotograferen. Hierbij wat foto's van een dergelijke verzamelplaats van vorig jaar. Dit jaar hoop ik meer tijd te kunnen vinden bij wat beter licht!

Volop actie en bijzondere verrichtingen wanneer ze wat bij zijn gekomen.

Grutto die bij harde wind probeert op te stijgen.

Vorig jaar begin mei. De Grutto's in de broedgebieden.

Op de paaltjes langs de broedgebieden wordt de wacht gehouden. Deze dappere krijgers verjagen alles en iedereen die in de buurt komt. Langs fiets- en wandelpaden zijn ze echter zeer tolerant t.o.v. mensen. Dat biedt leuke kansen om ze te fotograferen!

Groetjes,

Bas

Net niet

2011-03-11T13:17:00.000+01:00

Aan zee heb je regelmatig perfecte lichtomstandigheden vanwege de reflectie van het zonlicht op de zee en vervolgens weer tegen de wolken aan die het weer op land terugkaatsen. Het meest bijzondere is als er zwaar weer hangt boven land en aan zee de zon uitbundig schijnt. Op 2 september vorig jaar hadden we zo'n avond. We gingen op zoek naar vossen die in het duingebied altijd wel te vinden zijn. De eerste de beste vos die we tegenkwamen had er niet mooier voor kunnen staan met die zwarte lucht op de achtergrond ..

Mooier kan niet zou je denken?!

Toch wel! Dit gebeurde nadat het vosje nog geen 10 seconden zijn weg had vervolgd .. De regenboog had precies in de compositie gepast omdat ik een zoomlens gebruikte. Deze kans zal vast niet meer voorbij komen.

Groetjes,

Bas

Photoshoppen

2011-03-10T12:15:00.005+01:00

Dit Blog heeft zowaar een award ontvangen. Deze komt bij Yvonne van Incanto Images vandaan. Lees er hier meer over. Het is een soort aanmoediging om er vooral mee door te gaan. Bij deze dus ..

Nu de eerste workshops eraan komen is het hoog tijd dat ik weer eens diep in Photoshop duik voor eventuele moeilijke vragen. Eerlijk gezegd doe ik er zelf niet veel aan. Eigenlijk wel zonde omdat er veel leuke functies in zitten om een foto verder te optimaliseren. Als het iets beter kan, waarom zou je het laten liggen? Het is nu eenmaal zo dat foto's qua kleur soms slapper uit de camera komen dan de omstandigheden in werkelijkheid waren. Zo was laatst het geval in de Biesbosch bij een ondergaand zonnetje. De kleurenpracht was overweldigend, maar door de overmaat aan vocht in de lucht was dit op de foto's niet te zien. Contrast en saturatie opvoeren hielp niet veel, dus maar eens naar een andere mogelijkheid gezocht om er nog wat van te maken.

Hier de onbewerkte foto die zo uit de camera kwam in RAW-formaat met de standaard-instellingen erop losgelaten en dus geen verdere nabewerking in Photoshop:

In het echt was het véél mooier!

Naast de standaard bewerkingen is hier Afbeelding --> Aanpassingen --> Kleur afstemmen op losgelaten. Altijd oppassen dat het niet te ver doorschiet. Op een zeker moment zie je het zelf niet meer als je er te lang mee bezig bent. Nu is het iets kleurrijker dan het in werkelijkheid was. Verder is er een storende lichte vlek in de compositie weggewerkt. Ik hoor graag wat jij ervan vindt.

Groetjes,

Bas

Lekker weertje!

2011-03-09T08:59:00.002+01:00

Eindelijk eens lekker weer geweest om een stukje te varen om de fotoworkshops voor te bereiden en wat foto's te maken van de boot in de omgeving waar hij thuis hoort.
En weer heb ik niet al te veel foto's gemaakt op de mooiste plaats waar ik geweest ben. Spiegelglad water, een betoverend mooi waterlandschap en ... het geluid van knagende Bevers! Waarschijnlijk zaten ze op nog geen 50 meter van de boot ergens op het land waar ik ze helaas niet kon zien. Een poosje gewacht in de hoop dat ze naar de oever zouden komen. De 'glijbanen' tussen het riet lieten niets te raden over waar ze dat normaliter doen. Enfin, ondertussen was het alweer half donker geworden en ik moest nog wat foto's van de boot maken voor de website waar nu alleen nog maar een regenachtig plaatje te zien is met de boot erop.

Op een dag varen we hierlangs en zit er gewoon eentje bovenop die tak te knagen.

De boot waar hij thuis hoort.

Ondertussen was het al gaan schemeren.

Deze is speciaal voor Yvonne: de banken zijn bekleed. Het zit super!

Al met al hebben we nu een heel erg fraaie route door de Biesbosch waar we hier en daar aan land kunnen. Dat alles op slechts een kwartier varen vanaf de jachthaven. Op 2 april met de eerste fotoworkshop hopelijk 's ochtends vroeg een zonnetje met wat damp op het water en wie weet zien we de Bevers .. Er is op 2 april nog één plaats over voor de workshop 'handmatig belichten plus'. Een workshop met de nadruk op handmatig belichten en een klein beetje workflow / fotobewerking na afloop.

Groetjes,

Bas

Een ijs- en ijskoud weblogje

2011-03-04T08:30:00.000+01:00

Gisteren met de boot op pad geweest in de Biesbosch. De bedoeling was om wat te verkennen en een paar zonnige foto's van de boot te maken. Van beiden kwam eigenlijk weinig door de kou. Al varend vanaf de punt van de boot toch nog een paar snapshotjes gemaakt. Het blijft een zeer fraai waterlandschap waaruit het moeilijk kiezen is. Alles is er even mooi in de zonnige namiddag!

Onderweg weer veel beversporen gezien en deze enorme natuurlijke broedwand voor Oeverzwaluwen en misschien IJsvogels. Hiervan liggen er tientallen op het kleine stukje dat ik heb gevaren. Dit belooft wat voor het aankomende voorjaar!

Tot de volgende,

Bas

Geluk bij een ongeluk

2011-03-02T10:13:00.003+01:00

Voordat de avonturen in de Biesbosch beginnen is het nu even tijd om foto's door te nemen van avonturen van de afgelopen jaren. Absoluut hoogtepunt waren de beren in Katmai (Alaska) Dagelijks worden we eraan herinnerd door de foto's die in groot formaat in de gang hangen. Nooit loop ik erlangs zonder even naar ze te kijken. We moeten een keer terug, ooit ...
Helaas is het ook daar drukker geworden net als bij de vossen in de AWD. Moeilijk voor te stellen daar je er uitsluitend per boot of watervliegtuig kunt komen. Goede gidsen zijn zeer schaars en die wij hadden zijn er inmiddels mee gestopt en zetten zich nu in om de boel daar te reguleren. Prachtige mensen; we zijn er nog steeds gelukkig mee om hen te hebben leren kennen. Ken & Chris Day ...
Naast de dieren zijn de mensen die erbij horen minstens even interessant. Dat besef komt later pas.

Deze foto's stonden al eerder op mijn fotosite 'nature reflections', nu breng ik ze toch nog even onder de aandacht in een andere context. Die context verandert onvermijdelijk in de loop der jaren. Misschien wat sentimenteler wegens de veranderingen die daar (en hier) gaande zijn?

De eerste blik op Katmai na er anderhalf jaar naar uitgekeken te hebben.

Ken zet de landing in nadat we al beren hadden gezien. Chris is een romanticus die zijn weerga niet kent. Hij versierde Chris door liefdesbrieven over haar uit te strooien vanuit zijn vliegtuig en maakte later een met berenhaar gevuld kussen voor haar. Zij zich maar afvragen waarom de flessen shampoo zo snel op waren.

De Dehavilland Beaver uit '68 van Ken. Het beste watervliegtuig ooit vanwege de zeer korte baan die ze nodig hebben om op te stijgen of te landen. Ken bracht hem in perfecte staat. Inmiddels is het bedrijf 'Emerald Air Service' overgenomen. Ken en Chris hebben de nieuwe eigenaren goed opgeleid. Zij gidsen nu op verantwoorde wijze toeristen langs de beren.

Wij kwamen zeer goed voorbereid naar Alaska voor de beren. Ken en Chris hadden dat meteen door en we mochten onze eigen gang gaan. Ze hadden er vertrouwen in. Zo konden we een lager standpunt innemen langs de rivier en hadden we veel beter zicht op de vissende beren. Toch viel het niet mee om goede foto's te maken. De dagen waren veel te snel om, zo'n belevenis bekijk je niet alleen door een stuk glas en het licht was over het algemeen niet te best. Deze actie was geweldig met die zalm prominent in beeld. Ik bleef de knop maar ingedrukt houden totdat de buffer van de camera volliep. Normaal gesproken geen probleem, maar deze keer bleef hij erin en deed niets meer. Het enige wat nog hielp was de accu eruit halen en er weer in stoppen.

De enige foto van deze actie die op de kaart stond. Het randje dat niet opgeslagen was moest er toch wel af voor een goede compositie. Geluk bij een ongeluk dus!

Er staan nog honderden foto's op de schijven van deze trip die ik nog niet eerder op mijn website zette. Misschien bij een volgende sentimentele bui ...

Tot de volgende,

Bas

F8 and be there: deel 2

2011-03-01T09:52:00.002+01:00

Terwijl de vogeltjes in de tuin inmiddels weer flink achter elkaar aanzitten deel 2 van "F8 and be there".
Gedurende het hele voorjaar en de zomer van 2010 is er naast het volgen van de vossen geen tijd geweest voor andere onderwerpen. Ik was dan ook erg blij dat ik uitgenodigd werd om op een goed voorbereide IJsvogelstek van een vriend plaats te nemen. Ze waren op dat moment lekker bezig: de jongen in het nest stonden op het punt om uit vliegen, pa en ma IJsvogel waren al druk aan het baltsen voor het volgende broedsel. Na de zware verliezen van de afgelopen winters wordt de populatie zo weer snel op peil gebracht.

Nu even geen technische termen, maar het idee achter de belichting.

In de vroege ochtend zijn de visjes en de IJsvogels(!) het meest actief. Nog geen wind en de baarsjes zijn aan de oppervlakte aan het jagen, waar ze een gemakkelijke prooi vormen. De zon brandt al op de achtergrond en de IJsvogel zit nog in de schaduw. Via het histogram op het schermpje van de camera is ervoor gezorgd dat het wit in de nek net niet uitbijt; IJsvogel en visje zijn prima belicht met een fijn contrast tegen de lichte achtergrond.

Niet veel later draait de situatie compleet om. Na de visvangsten moet er gepoetst worden. Inmiddels zit de IJsvogel vol in de zon met de achtergrond half in de schaduw. Even flink de belichting bijstellen! Zelfde methode als hierboven.

Het verzorgde mannetje oefent een enorme aantrekkingskracht uit op het vrouwtje dat aan de overkant tussen de wilgentakken ging zitten. Gefluit over en weer ... Door de wind kwam ze heel af en toe vrij in het zonnetje te zitten. Compositie kiezen, scherpstellen en even wachten tot de wilgentakken weer heel even omhoog waaiden. Klik en hebben! Door de handmatige belichting hoefde er niets bijgesteld te worden. Het licht bleef immers hetzelfde en zo is een buitenkansje snel benut. Niet veel later werd er gepaard. Heerlijk zo'n ochtend bij de IJsvogels!

Tot de volgende,

Bas

F8 and be there

2011-02-25T21:55:00.001+01:00

"F8 and be there", een uitspraak die ik verschillende National Geographic fotografen heb zien doen in de boeken. Diafragma'tje 8.0 en er zijn ... Wat ze hiermee willen zeggen is dat de techniek ver ondergeschikt is als hét moment daar is: het licht is perfect en voor de lens speelt zich een geweldige actie af. De fotograaf hoeft nog slechts op de ontspanknop te drukken en een superfoto is gemaakt. Zo simpel kan het zijn als je op het juiste moment op de juiste plaats aanwezig bent. Toch denk ik dat er bij hen wat meer techniek achter zit dan ze zo nonchalant laten blijken.

Hier een voorbeeldje om voor mezelf eens na te gaan wat voor beslissingen er allemaal genomen zijn bij dergelijke omstandigheden: (bijna) perfect licht en een heel erg leuke actie.

Het zal zo'n beetje de 15e avond zijn geweest dat we daar hebben zitten posten op de plaats waar vaak de sociale ontmoetingen van de vossen plaatsvonden. De welp was meestal wel in de buurt. Deze avond kwam 'zijn grote zus' er ook bij en vervolgens kwam de moervos ook meedoen. Een uniek moment! Aan de belangrijkste voorwaarde is voldaan: we (ik en Nancy) waren er ... In het kort de techniek achter de foto:

In de maand juni is het licht tamelijk hard, ook in de late avond waarna het ineens uitgaat. Door dat tikkeltje harde licht wordt een dergelijke achtergrond al snel erg druk door de hoge contrasten die erin zitten. Om die reden gebruikte ik een 500mm F/4.0 lens, waarvan ik het diafragma net niet helemaal open zette op F4.5 om zo veel mogelijk de achtergrond te verzachten.
De scherptediepte (afstand waarover de scherpte zit) is zodoende minimaal, wat de kans op onscherpte in het onderwerp vergroot. Dat nam ik dan maar op de koop toe. Zeer geconcentreerd het auto focus-punt blijven richten compenseert dit weer een beetje ...

De belichting was al lang (handmatig) ingesteld voordat er sprake was van enige actie. Je kunt er maar beter klaar voor zijn. De ervaring had geleerd dat het witte zand op de achtergrond 2 stops in de plus kan hebben, zodat de witte snoet van de vossen net niet uitbeet. Misschien een heel klein beetje dan, maar dat kan rechtgetrokken worden in het RAW-bestand met 'recovery / herstel'. Een testfoto'tje maken en het histogram bekijken geeft in dit geval zekerheid!
Om een dergelijke actie te bevriezen is een sluitertijd nodig van maximaal 1/1600 s. Deze combinatie maakte het volgende setje instellingen: ISO 800; F4.5 bij een sluitertijd van 1/1600. Héél simpel allemaal en de techniek is hier ver ondergeschikt aan het moment, toch zijn ze van groot belang om geen actie te missen en de minder mooie elementen weg te werken in de foto.

Tot het volgende blog,

Bas

Proefvaart

2011-02-19T17:52:00.002+01:00

Vandaag was de grote dag waar we maanden naar uit gekeken hadden: de proefvaart.
Lekker weer was het er niet voor, geen zon en een zeer koude wind. Maar dit lieten we niet voorbij gaan, dus naar Amsterdam. Nu zagen we de boot voor het eerst wat aangekleed met de motor, lekker RVS stuurtje, de bediening en de striping van de leverancier d'r op. Daar werden we even stil van ... De sterke (3D CAD-ontworpen) lijnen kwamen nu nog veel beter tot zijn recht.

Enfin, hier gaat ie te water ...

In dit havengebied in Amsterdam oost mag niet hard worden gevaren, maar proefvaren is proefvaren ... Om de hoek, achter de flatgebouwen, stond een flinke gofslag (van de scheepvaart en de flinke wind) die behoorlijk leek op die van de Merwede bij dit type weer. Wat met een rustige gang al opviel was dat je eigenlijk niks merkte van de golven. Op zich wel vreemd want zo'n grote boot is het niet. Goed ontwerp schijnbaar! Bij het gas geven werd het alleen maar beter, zelfs toen de top van tegen de 50 km/uur werd bereikt. Alsof hij luchtgeveerd is vangt hij de golven op en blijft het allemaal comfortabel zonder de gebruikelijke harde klappen. Helemaal als een verrassing kwam dat niet, toch zijn alle verwachtingen ver overtroffen, met grote dank aan Stormer Marine, Vossen Design en Vossen Jachtbouw! De samenwerking van deze drie bedrijven maakt dit allemaal mogelijk. Stormer Marine doet de verkoop en afbouw van de boten. Zelfs zij waren verbaasd over de vaareigenschappen van deze boot en raakten er niet over uitgepraat. Het is de derde die zij leveren van dit model, maar nog niet eerder met deze motor.
Enne, inderdaad fluisterstil die motor!

Aanstaande dinsdag ligt ie in de jachthaven en kan het echte werk beginnen!

Tot dan,

Bas

De boot!

2011-01-28T19:39:00.002+01:00

Vandaag is de boot door de dealer afgehaald bij het lasbedrijf. Dus volgas naar Amsterdam om te kijken wat het is geworden en dat viel niet tegen!
Het is een erg on-Nederlandse boot die geheel uit 4mm dikke plaat is gemaakt. In Canada, Amerika en Scandinavie zie je langs de kust bijna uitsluitend aluminium boten. In Nederland zijn ze ook met een opmars bezig. Aluminium kan in de buitenlucht niet bestaan zonder een ondoordringbare oxidehuid. Dit is wat we zien; aluminium zelf is blauw van kleur. Door deze oxidehuid wordt het materiaal zelf nauwelijks door corrosie aangetast. Het gebruik van zeer dik plaatwerk en een zeer degelijke constructie maakt deze boten praktisch onderhoudsvrij. Een verfje hoeft en komt er ook niet er niet op.

De motor ligt al klaar om aangebouwd te worden. Een Honda 40pk viertakt ...

Geheel Nederlands ontwerp én fabrikaat!

Een zeer ruime zit met erg veel (droge) opbergruimte voor en achter.

Goede foto's vielen praktisch niet te maken met al dat geglim in de volle zon en met de boot half in de schaduw.

Later krijgt het aluminium een geel/bruine tint. Dat ziet er een stuk beter uit.
Nog een week of twee en hij is vaarklaar!

Tekst en verschillende technische artikelen bijgewerkt op de site

2011-01-25T13:48:00.002+01:00

Hoewel de site Fotosloep.nl alweer even online staat, worden de teksten en artikelen nog steeds bijgewerkt. Hier en daar kan het net even beter, netter, duidelijker én informatiever.
Voor de voorbereiding van de workshops en als naslagwerk staan er een reeks technische artikelen op, waar je zonder de workshops al erg veel aan kunt hebben!
Van info voor beginners, naar belichting voor gevorderden tot uitgebreide artikelen over workflow en fotobewerking. Over alle technische aspecten van de fotografie is er wel wat te vinden. Bovendien vind je er een testkaart om de auto focus van je camera en lenzen te testen. Deze heb ik ooit zelf ontwikkeld omdat ik de meeste testkaarten die je op het internet vindt niet goed genoeg vond voor een akelig nauwkeurige meting.
Sinds vandaag staan ze er zo'n beetje in definitieve vorm. Tijd voor mij om even achterover te leunen. Hoewel, er is nog veel te doen voordat de boot eind februari te water gaat.

Dit is een linkje naar de technische artikelen.

Groetjes,

Bas

Deltanatuur, het wordt steeds beter!

2011-01-02T19:40:00.002+01:00

Deltanatuur is een geweldig project. Heel veel natuur wordt teruggegeven langs de oevers van de grote rivieren tussen de Biesbosch en de Noordzee. Ik kan er een heel verhaal over intikken, maar misschien is het handiger om deze link even te volgen om te zien wat er allemaal wordt gedaan en wat er al bereikt is.

Vandaag zijn we weer op pad geweest in een stuk Deltanatuur: natuurgebied de Oeverlanden. Al eerder zagen we een Zeearend boven het gebied jagen! Voor nu zijn we er voorlopig nog wat aan het verkennen en spoorzoeken om later misschien dieren in dit zeer fraaie landschap te kunnen fotograferen. Eerlijk gezegd vind ik deze tijd het leukst. Lekker rondbanjeren en hier en daar met een foto'tje een indruk van het gebied proberen te geven.

De populatie Bevers die ooit in de Biesbosch is uitgezet gedijt daar prima. Zo goed zelfs dat ze aan het verspreiden zijn. Deze zeer verse sporen troffen we aan in de Oeverlanden. Het kan bijna niet anders dan dat we ze ooit tegen zullen komen daar. Kwestie van zeer regelmatig gaan kijken ...

Van alle landschappen in Nederland vind ik dit soort rivierlandschappen het fraaist.

Open stukken afgewisseld met bos waar de dieren zich terug kunnen trekken. Aangrenzend aan de Oeverlanden bevindt zich de Zeehondenplaat; een zoetwater-getijdengebied met zeer voedselrijke slikken.

Langs het 'Laarzenpad'. Die laarzen heb je hier inderdaad wel nodig om droge voeten te houden. Bij hoog water wordt het hier behoorlijk drassig!

De Oeverlanden aan de kant van Strijensas. Hier is een geul gegraven waar een paar jaar terug nog aardappelakkers waren. Nu is het een plaats waar duizenden ganzen overwinteren en waar Wilde Zwanen hun baantjes trekken, samen met vele andere watervogels waaronder tientallen Bergeenden. Ook hier kunnen laarzen geen kwaad. Bij hoog water loopt hier en daar het pad onder water.

Tot het volgende Blog,

Bas

In en rond jachthaven Strijensas

2011-01-02T00:38:00.012+01:00

Allereerst de beste wensen voor 2011 en bedankt voor de reacties op het vorige blog!

De eerste dag van het jaar was het zeer geschikt weer om eens wat foto's te maken in en rond jachthaven Strijensas. We namen ook een (klein) kijkje in natuurgebied 'De Oeverlanden'.

In de verte de vuurtoren zoals deze staat aangegeven op de locatie

op fotosloep.nl

De oever van het Hollands Diep dat grenst aan de Oeverlanden.

De jachthaven vanuit de vuurtoren gezien.

Een markante verschijning in het landschap, deze 'lichtopstand'
van bouwjaar 1883.

In de verte de Moerdijkbruggen waar we onderdoor zullen
varen om de Biesbosch in te gaan. (Door de groothoeklens lijkt
het veel verder dan het in werkelijkheid is)

Gietijzeren detail van de vuurtoren.

Restaurant 'de Batterij' aan de jachthaven.

Vertrekpunt van vele avonturen. Nu valt er weinig te varen ...

De nu nog lege ligplaats; eind februari komt de boot hier te liggen ...

IJsvogelnest in de jachthaven. Hier worden met regelmaat ook

Bevers gezien!

Wanneer het zonnetje weer eens schijnt, zullen er meer foto's volgen van dit zeer fraaie gebied en dan gaat de telelens ook mee. We hebben er veel roofvogels gezien vandaag.
Tot de volgende keer.

Bas

Fotosloep.nl staat online!

2010-12-17T16:16:00.005+01:00

Hallo lezer,

Hier het eerste berichtje op dit blog; meteen een leuke test om te zien of alles werkt en hoe het er uiteindelijk uit is komen te zien.

Na lang piekeren hoe een fotografie workshop leuk te maken voor iedereen (ook voor mezelf) is het uiteindelijk een boot in de Biesbosch geworden. Een boot heeft enorm veel voordelen om dit te doen. Het maakt het allemaal wat dynamischer, terwijl je heel goed met elkaar kunt praten in een boot. Ondertussen komen er fraaie decors voorbij om te fotograferen. Hoe vaak kom je nu op de fraaiste plaatsen van de Biesbosch?

Op dit moment is de boot in aanbouw en zal medio maart te water gelaten worden. Het gaat om een lage aluminium boot met een lichte V-bodem, het beste van twee werelden. Aan de ene kant zeer stabiel met een zeer geringe diepgang en aan de andere kant snijdt hij ook lekker door de golven van het Hollands Diep en de Merwede. Met een lengte van 5 meter 60 bij een breedte van 2 meter hebben we ook lekker de ruimte voor alle fotoapparatuur. De boot wordt uit 4 mm dik aluminium gesneden en is dus onverwoestbaar.

Sinds deze week staat fotosloep.nl online en is het cursusaanbod (ongeveer) bekend. Er zal nog aan gesleuteld worden de komende weken en de prijzen zijn ook nog niet definitief vastgesteld. Neem alvast een kijkje om een eerste indruk te krijgen en misschien tot ziens aan boord!

Groet,

Bas Breetveld