Canada 2011 deel 6

Het laatste deel van de Canada-serie. We hadden best nog even door willen gaan met een rondje Vancouver Island, maar helaas, het zit er bijna op.
Het is raar om naderhand te moeten kijken waar we precies geweest zijn. Wanneer je alles zelf uitstippelt en uitzoekt is dat nooit een probleem. De beleving is dan ook veel intenser. Gelukkig was er onderweg voldoende tijd om hier en daar wat van de route af te wijken en met de laptop even te zoeken naar de goede plaatsen. Even van het gebaande pad af ...

Zo gingen we in Salmon Arm op zoek naar vogels. Hier bevindt zich één van de weinige wetlands die Canada nog rijk is. Het is een vogelgebied bij uitstek.

Vanaf de parkeerplaats zagen we al meteen deze Visarend (Osprey) zitten. 300mm lens erop en de 2x converter, statief erbij vanwege de afstand en wachten maar tot hij zou gaan vliegen. Dat duurde lang! Ondertussen raakten we druk in gesprek met een milieu-activist. Het was een Engelsman uit een zeer arme familie die in de jaren 60 hun geluk beproefden in Canada als een soort beloofd land met enorme mogelijkheden. Het zijn deze mensen die de veranderingen hebben gezien, veroorzaakt door de immigranten. Bossen die gekapt werden, bijna geen zalmrivier die nog intact is door de waterkrachtcentrales. En zo had hij er nog wel een paar die zeer schokkend zijn ...

De juveniele Visarend op een kunstnest. Het bewijs van wat de Engelsman ons allemaal stond te vertellen. Op internet is te lezen dat de wetlands hier ter plaatse mede door de Natives worden beschermd. Wat er niet bij vermeld staat is dat één van de laatsen die alle flora en fauna van dit gebied kende afgelopen jaar ervoor gekozen heeft uit het leven te stappen nadat hun dorp is afgebrand.

Langs een smalle rivier, die de landbouwgrond van vele Nederlandse immigranten irrigeert, rijden we richting Whistler. Nederlanders? Bij een ruststopje veel Nederlandse namen op de brievenbussen gezien. Op het moment hebben ze het erg moeilijk met hun kleinschalige landbouwbedrijven. Er staat heel veel te koop. Zo te zien al lang aan de bordjes te zien die al bijna zijn vergaan en door de natuur alweer bijna opgenomen. Daar waar de boerderijen niet meer te zien waren kregen we de eerste Bald Eagle van de reis goed in zicht.
Heel apart om er eentje in deze omgeving te zien.

Iets beter licht, dus even terug met de 2x converter erop. Even snel uit de hand gedaan ..

"Coyote", hoorde ik Nancy zo zacht mogelijk zeggen achter me. Toen ik omdraaide kwam hij daar rustig en op zijn gemak aanwandelen langs de oever van het zalmriviertje. Alles komt nu tegelijkertijd ..

De prairiewolf lijkt veel weg te hebben van de Vos, hij is echter nauwer verwant aan de Wolf en jaagt tevens in groepen (packs).

Uiteindelijk komt het kleine riviertje weer uit op de Fraser River, die we aan het begin van de reis ook al tegenkwamen in een totaal ander gedaante.

Richting Whisler wordt het allemaal weer wat groener.
Met de woorden van de Engelsman nog vers in het geheugen zijn we even gestopt om te kijken wat er precies op dit spandoek is te lezen: "No Olympics on stolen land".

Even verderop krijgen ook deze woorden weer meer betekenis bij het zien van deze houthakkersbrug en het bos erachter dan ooit in zijn geheel is omgezaagd middels 'clear logging'.
Al is het allemaal nog zo mooi en overweldigend, we blijven kritisch en slaan Whistler daarom voor het gemak maar over.

Zo besluiten we onze (te korte) reis.

Groetjes,

Bas & Nancy